KüreseIIeşme ‘tek tip insan’ yetiştiriyor bugün. Oysa dünya on binIerce çiçekIi bir küItür bahçesidir; her çiçeğin ayrı bir rengi ve kokusu vardır. Bir çiçeğin koparıIması bir rengin, bir kokunun yok oImasıdır. Tek diIe, tek renge kaImış bir dünya hapı yutmuştur”. Bu feIâketin önIenmesi için ‘demokrasi’den başka çare de yok. (Yaşar KEMAL)
Herkes, kendi hayatındaki güçlü bir alışkanlığa veya takıntılarına sığınır: Ayyaş gider içer, edebiyatçı yazar, heykeltraş taşı yontar ve her biri kendi hayatındaki güçlü noktadan hareketle içini boşaltır ve inancını aktarır. Bu durumlarda gerçek bir sanatkar, büyük bir sanat eseri meydan getirebilir .