Eğer acı çekiyorsan, bu senin yüzündendir.
Eğer mutluysan, bu senin sayende. Başka hiç kimse sorumlu değil!
Sadece sen ve yalnızca sen.
Sen kendi cennetin ve kendi cehenneminsin.
Başkalarını tabiki etkisiz sayamayız ama şöyle düşünelim ortada bir travma var onu değiştiremeyiz ama o travamya karşı olan düşüncemizi değiştirebiriz bu sayede mutlu ya da mutsuz oluruz. Yaşanılan her kötü olay aslında bizim eksik bir tarafımızı bize göstermek için yaşanmıştır bizi mutsuz etmek için değil mesela biri sana seni değersiz hissettirecek bir olay yaşattı ve sen günlerce bu olayı düşünüp mutsuz oldun. Ama sen zaten kendine değer vermedigin kendini eleştirdiğin için o olayı yaşadın, kendini fark et kendine değer ver diye.Yaşanan tüm olumsuzluklardaki mesajı doğru okuyup yolumuza devam edersek mutlu oluruz kısaca ne yaşarsak yaşayalım bu olayı yaşatan kişiye değil kendimize odaklanmamız lazım.
Kusurlarımı seviyorum. Daralınca suratımı asmayı, canım sıkıldığında sebepsizce bağırmayı, kıskançlık krizlerimi, olur olmaz yerde gülmeyi, kendim olmayı seviyorum.
Sadece canım istediği şeyleri yapmayı, tembelliğimi, İstediğim olmayınca deli olmayı...
Bazen düşünmediklerimi birden söylemeyi, bazen her şeyi yüzüme gözüme bulaştırmayı,etrafımdakilere takılmadan yüksek sesle konuşmayı.
Öfkemi, kızınca küsmeyi. Heyecanlarımı.
Yatakta tembellik yapmayı. Gereksiz para harcamayı. Bazılarını hak etmediği halde, sevmeyi.
İçimdeki çocuğu, beni seviyorum. iyi ki varım. İyi ki ben benim. Ne mutlu!
Çok mükemmel değilim ama benden bir tane daha yok!..
Kesinlikle... Ama nedense hata yapanlar hep eleştirilir " neden böyle yaptın, orada neden böyle davrandın, niçin bu sözü söyledin..."gibi şeyler söylenir ve o kişiden tecrübeli olması beklenir ama bilmez ki o hata o kişiyi zamanla tecrübeli yapar.
İnsan önce kendini tüm zayıflıkları, yanlışları, zaafları ve hatalarıyla sevip kabul etmeli, etmeli ki başlarınıda olduğu gibi sevip tüm hatalarıyla kabul edebilsin... Kendini sevmeyen insan başkalarını sevip onu olduğu gibi kabul edemez devamlı yargılar... Oysa ne güzeldir bir insanı gerçekten o olduğu için sevmek 🙂
"Ruhsal anlamda tam sağlıklı olmak" gerçekten güzel bir noktaya deyindiniz. Sorsak herkes ruhsal olarak iyi olduğunu ve karşı tarafın ruhsal (psikolojik) olarak kötü olduğunu söyler. Oysa sormaz kendine "ben ruhsal olarak iyimiyim?" diye ve bu soruyu kendimize sorup objektif olarak cevaplarsak hayatımızda çok şey değişecek... Sizinde söylediğiniz gibi toplum böyle yetişirse çok daha güzel şeyler olur 🌼