Mutluluk tamamıyla gönül işidir. Ve içimizdedir. Onu kendi içimizden başka bir yerde aramak ve mutluluğu sırf servet, güç ve şöhrette görmek çölde serabı su zannetmektir.
"Tek dileğimiz, yolumuzu güzel kat etmektir. Bize anlatılan yollarda edeple ahlakla yürümektir. Yolumuz beklemekten ve sabretmekten geçer. Biz edebi terk edersek, ne yol kalır, ne yolun sonuna varılır. "
Çağımızın hastalığını ne de güzel özetlemiş sayın Dostoyevski
.
İnsanoğlu sıkıntılarını hesaba katmaktan hoşlanır, ama sevinçlerini hesaba katmaz. Onları gerektiği gibi hesaba katsa, herkesin nasibinde yeterli miktarda mutluluğun olduğunu görürdü