“Yapmak, önemli olan yapmaktır” sonucunu çıkarmıştı Rilke. “Ve sadece bir şey, tek bir şey ortaya çıktığında, on veya on iki şey oluşmuş gibidir, altmış veya yetmiş, hepsi ama hepsi tek bir şeyden çıkar; bir içgüdüden tek bir şey bile çıktığı anda kişi üstünde durabileceği zemini kazanmıştır bile. Sonra kişi artık kendini kaybetmez.”
“Rodin’le olan tecrübem beni değişimler, yok oluşlar, başarısızlıklar ve belirsiz talihsizlikler karşısında ürkekleştirdi, fakat insan onları kabullendiğinde Tanrı’nın verdiği güçle ifade edebildiği müddetçe katlanılabilir oluyordu.”