Tüm insani duygular böyle gaddar,neredeyse canavarca hayal kırıklıklarıyla sonlanmıyor mu?Anne isek çocuklarımız bizi ya kötü davranışları ya da soğukluklarıyla katlediyorlar.Eş isek, kocalarımızın ihanetine uğruyoruz.Âşık ise bırakılıyoruz ,terk ediliyoruz.Dostluk! Böyle bir şey var mı?
Bu,Hasan'la izlediğimiz Hint filmlerinden biri olsaydı,tam da bu noktada dışarıya fırlar, yalınayak, sağa sola su sıçratarak koşardım. Arabanın peşine düşer,durması için çığlık çığlığa bağırırdım.Hasan'ı arka koltuktan dışarıya çeker, gözyaşlarım yağmur damlalarına karışırken,ona üzgün, çok üzgün olduğumu söylerdim. Sağanağın altında kucaklaşırdık .Ama bu bir Hint filmi değildi.....