Şengül
@SengulBalci
"Okuyarak öğreneceksin ama severek anlayacaksın."
Şems
Yapılmaması gereken birkaç şey
Gerçekte istemeyeceğiniz şeylere özenmeyin.
Fikrini sormayacağınız insanların eleştirilerinden etkilenmeyin.
Zaten bir an önce ayrılmak isteyeceğiniz partileri kaçırmaktan korkmayın.
Bir gruba ait olmayı dert etmeyin. Kendi tek kişilik kabileniz olun.
Sizi asla anlayamayacak insanlarla tartışmayın.
Dünyada her şeyi çözmüş birilerinin olduğunu zannetmeyin.
Daha çok para, başarı ya da şöhret elde ederek acıdan muaf olacağınızı zannetmeyin.
Yüz güzelliğinin, herhangi bir işin ya da ilişkinin mutluluğu garanti edeceğini sanmayın.
Cesaretiniz olsa hayır diyeceğiniz şeylere evet demeyin.
Endişe ediyorsanız, etmeyin.
Bütün bir hayatı ihtiyacımız olduğu zamanlarda hissetmediğimiz sevgiyi kazanmaya çalışarak harcamak anlamsız. Bazen de eski bir hikâyeyi artık geride bırakıp kendi hikâyemizi başlatmak gerekir. O sevgiyi siz kendinize verin. Geçmişi değiştiremezsiniz. İnsanları değiştiremezsiniz. Ancak kendinizi değiştirebilirsiniz. Bu hikâyeyi siz anlatıyorsunuz. Öyleyse yeni bölümünü yazmaya başlayın.
Durağanlığı seviyorum. Yavaşlığı. Hiçbir şeyin olmadığı zamanları. Göğün maviligini. Temiz havayı içime çekmeyi. Trafik gürültüsünün içindeki kuş şakımalanını. Yalnız ayak seslerini. İlkbaharda bir isyanla patlayan çiçekleri. Sessiz geçen zamanların ölü zamanlar olduğunu düşünürdüm. Şimdi capcanlı geliyorlar. Yere uzanıp dünyanın kalp atışlarını dinlemek gibi...
SİZE NEREDEYSE HAZ VEREN tatlı bir hüzün hissettiğiniz oldu mu hiç? Kayıp bir geçmişe duyulan nostaljiye ya da çalıntı bir gelecek için tutulan yasa benzeyen ama aynı zamanda size hayatın yine de güzel olabileceğini hatırlatan? Güzellikleri yaşamaya devam edeceğinizi hatırlatan?
(Benim oldu.)
Reklam
"Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne."
Ahmed Arif 
KafkaOkur - Sayı 22 (Aralık 2017)
Ahmed Arif KafkaOkur - Sayı 22 (Aralık 2017)︎Samimiyetsizlik uygarlıkla gelişmiştir. Çünkü uygarlıkla birlikte diplomasi de gelismiş, çalınacak şeylerin sayısı da artmıştır. İlkel insanlarda mülkiyet geliştikçe hırsızlık ve yalan da başlar.
︎Aslında, çocuklar sezgileri aracılığyla çevrelerinde olagelen her şeyi fark ederler, ama özellikle kendilerine acı veren durumları derhal bilinçaltına iterler. Sezgi yoluyla algılama yetişkinlerde de vardır, ama çoğu insanda bu, düşünce ve duygular tarafından örtülür. Çoğu kez bir insana ya da duruma ilişkin ilk izlenimimiz, birkaç saniye de sürse, yerinde ve doğrudur. Sonradan o kişiye ya da duruma karşı geliştirdiğimiz yargı, düşünce ve duygularda yanılgı payımız daha çoktur.
︎Unutmamak gerekir ki, onların da ana-babaları vardı ve kuşaktan kuşağa aktarılan sorunlardan kimin sorumlu tutulabileceği sorusunun da yanıtı yoktur. Dolayısıyla, ana-babaların kusurlarını kendi sorumluluğumuzdan kaçınmak için gerekçe olarak kullanmak, vaktiyle bize karşı işlenen kusurları bizden sonraki kuşaklara da yansıtmamıza neden olabilir. Ana-babalar bizleri ayrı birer varlık olarak görememiş olabilir, ama biz de onları kendimizinkinden ayrı dünyaları olan varlıklar olarak göremediğimiz sürece gerçek anlamda yetişkinliğe ulaşmış sayılamayız.
︎Eğer bir insan abartılmış bazı duygular gösteriyorsa gerçekte o davranışların tam karşıtı duygular yaşamakta olduğunu düşünmek gerekir.
︎İyi insan çevresine olduğu kadar kendisine karşı da iyi olan kişidir.
︎Dünyada iki tür insan vardır: yaşayanlar ve yaşayanları seyredip eleştirenler. Seyretmek ölümü, katılmak ise yaşamı simgeler.
Yaşamak, kendisi olabilmeyi ve yaşama etkin bir biçimde katılabilmeyi tanımlar. Bu, insanın kendi sorumluluğunu, bir başka deyişle, hayatına anlam katma sorumluluğunu içerir. Sorumluluğunu üstlenen kişi özgürdür. Özgür
