Sena Turan
@Senisgo
205 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
—…nereye kadar müspet bir iş, nereden itibaren bir serüven bu? Neden kendimi, durup dinlenmeden, kendime karşı sınayıp duruyorum?
Ya da şöylesi: —…niye tuttuğum bütün kurtuluş yolları, beni önünde sonunda, gerilimli bir senaryoyu yaşamaya götürüyor?
Reklam
“Yaşamı bütün olarak görmek için tek yapman gereken şey, onu ölümlü olarak görmek. Ben öleceğim, sen öleceksin; başka türlü birbirimizi nasıl sevebilirdik ki? Güneş de bir gün sönecek, başka türlü nasıl parlamaya devam edebilir?”
“Hayır kardeşim, aklım başımda. İnsanı delirten, gerçeğin dışında yaşamaya çalışmak oluyor. Gerçek dehşet verici. İnsanı öldürebilir. Yeterince zamanı olursa kesinlikle öldürür. Gerçek acıdır -bunu sen söylemiştin! Ama insanı delirten yalanlar, gerçekten kaçışlar. Kendini öldürmek istemene neden olan o yalanlar…”
Yaptığı hiçbir şey anlaşılmıyordu. Daha dürüstçe söylemek gerekirse, yaptığı hiçbir şey anlamlı değildi. Kişisel veya toplumsal hiçbir gerekli işlevi karşılamıyordu. Aslında -onun alanında pek görülmemiş bir şey değildi- yirmi yaşında tamamen tükenmişti. Artık varacağı bir yer yoktu. Duvara iyice toslamıştı.
“Gitmek istiyor musun?”
“Henüz değil.”
“Ben de öyle tahmin etmiştim. Ama gitmelisin. Kitaplar ve orada tanışacağın beyinler için. O beyni bir çölde harcayamazsın!”
Reklam