selamlar, victor hugo’dan okuduğum ikinci kitap ilk kitap notre dame’in kamburu olmuştu. o kitabı okurken yazarın romantizm akımının en büyük temsilcilerinden olmasının nedenini anlamıştım. bi kere
Büşra sanki ben yazmışım da incelememi okuyormuşum gibi hissettim.Sefiller e benim yazacağım inceleme yazısı da böyle olurdu herhalde, hissine hissedarım. Teşekkürler bizimle paylaştığın için.
Merhabalar herkese, son zamanlarda yoğun olarak rast geldiğim kitap yorumlama trendine katılmaya karar verdim hayırlısı diyelim...
Kitap, akıcılığı ve yer yer insanı dönüp arka sayfaları karıştırtma durumuna bayıldım. Ve anladım ki her okunduğunda farklı anlam farklı his ve farklı bir düşünceye sevk edecek harika bir kitap...
Yer yer gözlerim doldu! Hadi itiraf edeyim ağladım da biraz. Kendimi kahramanın yerine koyduğumda ise sanki bütün güçlüklerle baş edeceğımi sandığım gücü damarlarımda hissettim.
Acıdan zevk alır, alaycı tavırlara bayıldım. Kendi gücünü, zekasını, kendi çözümlerini yaratması ve böyle dimdik ayakta durmaya çabalaması hayatındaki onca acıya rağmen keşke bu kız ben olsaydım dedirtti bana
Ben keyifle okudum. Okuyacaklara şiddetle tavsiye ederim