Seval çakıl
@Seval_Casper
Neye razıysan ona layıksın…
Kaybolmak başka da, nereye gideceğini bilmemek... Epey yıkıcıdır. Döneceği bir evi olmamak ya da, kendine bile dönememek: "'Bir kaçabilsem! Nereye gideceğimi bir bilebilsem!' diye tamamladı Konsolos, sesi tutku ve acıyla titreyerek .. 'Kendimizden kaçmanın,' diye çıkardı kıssadan hisseyi, "ne anlamı var?'"
Sayfa 50 - Can
Reklam
Kadınların mutlu sayıldıkları ülkelerde bile onlar mülklerini kendileri yönetemezler, yasalarla düşünce özgürlükleri kısıtlanmıştır, kamuoyunun bir tür esiridirler ve en ufak şeylerden kendilerine suç yüklenmektedir. Etrafları, zalimce be despotça hükmeden ama aynı zamanda onları iğfal eden yargıçlarla kuşatılmıştır… çünkü insanlar ve yasalar zaman içinde değişikliğe uğrasalar da kökleri derinlerde olan baskıcı önyargılar yaşamaya devam ediyorlar ve kadınlar her dakika, her gün, kendilerini bu önyargılarla kuşatılmış duyumsuyorlar.
Kadın olarak doğmak gerçekten acı. Böylesine aşağılanmış bir şey düşünülemez! Kimse bir damla gözyaşı dökmez, bir kadın evlendiği zaman. Oysa kocanın sevgisi, Samanyolu kadar uzakta bu kadından. Gene de dönmeli kocanın etrafında, tıpkı bir güne bakanın yüzünü güneşe döndüğü gibi, oysa yürekleri apayrı, ateş ve suyun karşıtlığı benzeri. İyi gitmeyen ne varsa, hepsinden kadın sorumlu, ne zaman olursa olsun, her şeyde ilk o suçlu…
Sayfa 182
Doğar doğmaz kendimizi iyi ve kötünün çarpıştığı bir savaş alanının içinde bulur, iki ateş arasında kalırız. İki taraf da bizi kendi cephesine çağırır. Şeytan bizi ölüme sürüklemek ister. Tanrı sonsuzluğun kapısını açar.
İnsan ne tuhaf. Olacak olanı durdurabilmek ya da bir yönüyle bundan kaçmak için ne çok şey heba ediyor. Ses ve Öfke'yi hatırlayın: "'Yağmur yağarsa ne yapacaksın?' 'Islanırım,' dedi Frony. 'Şimdiye kadar kim yağmuru durdurabilmiş ki?'" Durduramayacağımız şeyler için üzülmek bile yük…
Reklam