Sevda

Kurumuş bir bataklık göğsümde ayaklarımdan uzak duruyor şu. Ve sessizliğin yankısıyla kuruyorum kendimi yeniden
Sayfa 22
Reklam
Çıkacak bir düzlüğü yok ki hayatın Bulmadım anne serinliğinde bir iklim
Sayfa 17
Kaçınılmaz son :)
Bütün ömrümü çalışarak, arada sırada azıcık eğlenerek geçirip sonunda yaşlı, çirkin ve huysuz bir kadın olup çıkacağım.
Sayfa 50
Yapayanlış örülmüş bir hırka giymişim yıllardır, onunla ısınmaya çalışmışım gibi hissediyorum kendimi.
Sayfa 166
Neşe kolonya gibi birşey. Döküyorsun, o an ferahlıyorsun. Sonra uçup gidiyor burnundan, elinden, üzerinden. Kasvet öyle değil ama, zamk gibi, bulaşıyor ve dokunan herkese yapışıyor.
Sayfa 123