İlk okumaya başladığınızda sıradan bir olay örgüsü görecek ama ilerledikçe olay örgüsünün ustaca karmaşıklaştığını fark edeceksiniz.Yeri geldiğinde heyecandan nefesinizi tutacak yeri geldiğinde huzurla içiniz dolacaktır.Okunması zevk veren bir kitap..
Zihinsel otopsinin can bulmuş hali bu kitap olmuş desem yeridir.Fazla akıcı ve sıkıcı betimlemelerle de karşılaşmış olsam bile modern edebiyatın ilk monoloğunu okumak etkileyiciydi..
Suç nedir? Ceza nedir? Toplum mu, faizci kadın mı, yoksa Raskolnikov mu daha suçludur? Bu soruların cevabı kitabı bitirdikten sonra daha netleşir diye düşünüyordum ama hiç öyle olmadı..Çünkü cevaplarım sürekli değişip durdu eevet kadın kötü biriydi ama bu öldürülmesini gerekmezdi evet raskolnikov iyi bir insandı ama cinayete bulaşmamalıydı evet toplum çok duyarsızdı ve insanların birçok suçu işlemesine neden oluyordu.Peki Raskolnikovun gerçekten ceza olarak aldığı neydi? Sibirya’ya sürgün mü yoksa “vicdan azabı”mı? Ben en büyük cezanın insanın kendi ruhunda hissettiği olduğunu düşünüyorum.Ayrıca kitapta komünizmin toplumda yayılmaya başladığı bir dönemde insanların dini bir umut, son çıkış veyahut hayata geri dönüş, tertemiz bir sayfa açmalarına ‘tek kapı’ olduğunu yazar vurguluyor gibi..Çok çok güzel şeyler var daha yazmıyayım:)
Küfür kelimeleri ağırlıkta olduğu için okurken sevmemiştim fakat güzel dersler Yok değil.. çocuklar asla şiddete uğramamalı onlar bunu hak etmiyorlar.Çocuk demek hayal kuran, yaramazlık yapan,sonunu hesap edemeyen demektir bu nedenle çocukların hep hoş karşılanması gerektiğine inanıyorum..
Ne yazarsam yazayım hep eksik kalır anlatmak çok zor böyle bir kitabı ..En büyük tavsiyem en azından ömrünüzde bir defa okumalısınız :) Okudukça kendinizdeki gelişimi, değişimi farkedeceksiniz ve artık eski siz olmadığınızı anlayacaksınız.Çok kısa sürede kaliteli bilgileri kalp ve zihninizde yerleşmiş olarak bulacaksınız