Beni en çok ürküten de budur; yanımda başkası yokken, aynada ansızın kendimi görüvermem. Varlığımdan şüpheye düşerim ve kendimi yabancı biri gibi karşımda gördükçe, bir rüya yahut boş bir hayal yaratığı olduğumu vehmetmeye başlarım.
Neticede bütün dinlerdeki ibadetler sırf bir şekil,uyanıp da bizi rüyasında görmesi sona ermesin diye, Tanrıyı uykusunda sallamanın bir şekli değil midir?
Hayatın tek mürşidi hayattır; hiçbir pedagoji ona erişemez. İnsan, yaşamayı yaşayarak öğrenir ve herkesin, daima yeni baştan yaşamayı öğrenmeye başlaması gerekir.