Gönül yorgunluğu ne biliyor musun?
Kırk cümle kuruyorsun, ağzını açmadan vazgeçiyorsun.
İncinme değil bu, insana olan inancını yitirme.
Yaranı evde bırakıp çıkıyorsun sokağa.
Öyle bir uzaklık ki şikayetin sularını çoktan geçtin.
Hiçbir şeye öfke duymuyorsun.
İnsan boylu boyunca bir hastalık.
İnsan korku.
İnsan yıkım...
"Seni diğerlerinden farksız yapmaya bütün gücüyle gece gündüz çalışan bir dünyada, kendin olarak kalabilmek, dünyanın en zor savaşını vermek demektir. Bu savaş bir başladı mı, artık hiç bitmez!..."