Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Edebiyat tarihine baktığımızda, iç dünyasını ve gizemini paylaşmaktan çekinmeyen, hikâyelerini sağlam karakterlerle renklendiren akıl romanları yazan yazarlar her zaman beni derinden etkilemiştir. 
Lev Tolstoy numaralı yazar da bu anlamda benim için çok özel bir yere sahip. Okumakta geciktiğim 
Diriliş kitabına başlarken beni bekleyen, yazarın yaşanmışlıklarını romana aktardığı heyecanı sabırsızlıkla hissediyorum. Çünkü karşımızda basit bir kalem değil, derinlikli bir anlatıcı var.
"Diriliş"e başlarken, ilk sayfalarda İncil’den ayetler görmek mümkün:
> "Bunun üzerine Petrus, İsa'ya gelip, 'Ya Rab,' dedi, 'Kardeşim bana karşı kaç kez günah işlerse onu bağışlamalıyım? Yedi kez mi?'
İsa, 'Yedi kez değil,' dedi. 'Yetmiş kere yedi kez derim sana...'"
Yeni Ahit, Matta 18:21-22
Affediciliği vurgulayan bu ayetlerle başlayan romanın baş karakteri, gençlik yıllarında hazların ve tutkuların baş döndürücü etkisine kapılan Nehludov’dur. Hizmetçi bir kıza —Katyuşka’ya— karşı duyduğu yoğun tutku, onun hayatını altüst edecek bir dönüm noktasına dönüşür. Nehludov’un bir gecelik arzusu, Katyuşka’nın ömür boyu taşıyacağı bir yük halini alır. Masum ve saf bir karakter olan Katyuşka, hayatın sunduğu zorluklarla baş etmeye çalışırken, kendini bir anda bu genç prensin yarattığı fırtınanın ortasında bulur.
Hz. İsa'nın dirildiği günün arifesinde, Katyuşka adeta kurban edilir. Acizliğin ve çaresizliğin yakasına yapıştığı insanlardan biridir o. Bazı insanlar, başkalarının bu zaaflarından faydalanır; tıpkı onun başına gelenlerde olduğu gibi.
Yıllar sonra, bir mahkeme salonunda, jüri üyesi olarak görev yapan Nehludov, Katyuşka'yı sanık kürsüsünde görür. Hayat, onları bir kez daha bir araya getirmiştir. Bu karşılaşma, Nehludov’un iç dünyasında unutulmuş vicdan hesaplaşmalarını tetikler.
Kendi içinde
Lev Tolstoy numaralı yazar da bu anlamda benim için çok özel bir yere sahip. Okumakta geciktiğim Diriliş kitabına başlarken beni bekleyen, yazarın yaşanmışlıklarını romana aktardığı heyecanı sabırsızlıkla hissediyorum. Çünkü karşımızda basit bir kalem değil, derinlikli bir anlatıcı var.
"Diriliş"e başlarken, ilk sayfalarda İncil’den ayetler görmek mümkün:
> "Bunun üzerine Petrus, İsa'ya gelip, 'Ya Rab,' dedi, 'Kardeşim bana karşı kaç kez günah işlerse onu bağışlamalıyım? Yedi kez mi?'
İsa, 'Yedi kez değil,' dedi. 'Yetmiş kere yedi kez derim sana...'"
Yeni Ahit, Matta 18:21-22
Affediciliği vurgulayan bu ayetlerle başlayan romanın baş karakteri, gençlik yıllarında hazların ve tutkuların baş döndürücü etkisine kapılan Nehludov’dur. Hizmetçi bir kıza —Katyuşka’ya— karşı duyduğu yoğun tutku, onun hayatını altüst edecek bir dönüm noktasına dönüşür. Nehludov’un bir gecelik arzusu, Katyuşka’nın ömür boyu taşıyacağı bir yük halini alır. Masum ve saf bir karakter olan Katyuşka, hayatın sunduğu zorluklarla baş etmeye çalışırken, kendini bir anda bu genç prensin yarattığı fırtınanın ortasında bulur.
Hz. İsa'nın dirildiği günün arifesinde, Katyuşka adeta kurban edilir. Acizliğin ve çaresizliğin yakasına yapıştığı insanlardan biridir o. Bazı insanlar, başkalarının bu zaaflarından faydalanır; tıpkı onun başına gelenlerde olduğu gibi.
Yıllar sonra, bir mahkeme salonunda, jüri üyesi olarak görev yapan Nehludov, Katyuşka'yı sanık kürsüsünde görür. Hayat, onları bir kez daha bir araya getirmiştir. Bu karşılaşma, Nehludov’un iç dünyasında unutulmuş vicdan hesaplaşmalarını tetikler.
Kendi içinde