... Ama şu anda hiç kimseye, hiçbir şeye ihtiyacım olmadığını anlıyorum... Anlıyor musun? Hiçbir şeye... Kimsenin hiç kimsenin ne yardımına, ne ilgisine ihtiyacım var... Ben...yapayalnızım...
Ülke halkının çoğunluğunun bilgisizliğine ve edepsizliğine tahammül etmek ayıp, kültür meşalesinin aydınlattığı herkesin seyirci kalması ise suçtur. Devlet denilen varlık, üst katları geniş pencereli, yüksek tavanlı geniş aydınlık odalara sahip, alt ve bodrum katlarda ise kasvetli, nemli, dar, neredeyse tamamen penceresiz, büyük bir kale gibi görünmemelidir.
"Evet, insan nihayetsiz şeylere muhtaç olduğu halde, sermayesi hiç hükmünde bir şey. Hem nihayetsiz musibetlere maruz olduğu halde iktidarı hiç hükmünde bir şey. Adeta sermaye ve iktidarın dairesi, eli nereye yetişirse o kadardır. Fakat emelleri, arzuları ve eylemleri ve belaları ise dairesi gözü hayali nereye yetişirse ve gidinceye kadar geniştir."