Sevil
@Sevily
Herkes kendi evrenini yüreğinde taşır.
34 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsan yaratılışı tam bir eşitliğe razı olamaz.
SİRAYETEdebiyat
Hiç kimse ortada o kadar kanun müeyyidesi varken elbette durduğu yerde, “Benim düşüncem şudur” diye bağırmaz. Yahut gizli bir yerde bağırır. İşte bu gizlenmelerin, mizaç ve inanç ayrılıklarının kendilerini bilhassa gösterdikleri yer saatlerimizdir.
Sahibinin e mahrem dostu olan, bileğinde nabzının atışına arkadaşlık eden, göğsünün üstünde bütün heycanlarını paylaşan, hülasa onun hararetiyle ısınan ve onu uzviyetinde benimseyen, yahut masasının üstünde, gün dediğimiz zaman bütününü onunla beraber bütün olup bittisiyle yaşayan saat, ister istemez sahibine temessül eder, onun gibi yaşamağa ve düşünmeğe alışır.
Saat kadar derin şekilde olmasa bile bu benimseme ve uyma keyfiyeti bütün eşyamızda vardır. Eski şapkalarımız, ayakkabılarımız, elbiselerimiz gün geçtikçe bizden bir parça olmazlar mı? Onları sık sık değiştirmek işleyişimiz de bu yüzden değil midir? Yeni bir elbise giyen adam az çok benliğinin dışına çıkmışa benzer: Kendinden uzaklaşmak, ona bir değişikliğin arasından bakmak ihtiyacı, yahut “Ben artık bir başkayım!” diyebilmek saadeti.
Kısa bir inceleme notuEdebiyat
Kısa bir inceleme notu.
İnsan ne kadar acı çekerse çeksin, yaşamaya değer sebepler
buluyor kendine. Fugui’de öyle yaptı. Gençlik yıllarını hovardalıkla geçirip kıymet bilmeyen, hayatın acı tarafını tatmayan biriydi. Herseyini kaybedene kadar. Hayat ona basit yaşamanın ne kadar güzel olduğunu yakınlarının ölümü ile öğretmişti. Hayatında hep ölümle sınanan biri, hayata ne kadar mana yükleyebilirdi zaten.
Sıradan bir hayat en iyisi diyor yazar. Sıradan hayatı nasıl tarif edebiliriz diye sorguluyorum. Malın mülkün olmaması mı? Yada bir köyde yaşayıp günü kurtarmak için yaşamak mı? Nedir sıradan hayat? Belkide sıradan hayat dediğimiz birbirimizi yormamak, sevdiklerimizle geçirdiğimiz her anı güzelleştirmektir. Hayatı sıradan kılmak basitti. Birbirimiz için zorlaştırmamak bunun anahtarıydı. Kıymet bilmekti. Seni seviyorum diyebilmekti.
Edebi bakımdan çok tatmin edemediysede, ölüm konusunun işlemiş olması etkileyici. Ölümü hatırlatıyor olması kendini sorgulamak için güzel bir araç.
Sıradan hayatlarımız olması dileğiyle.