Sevinj Rustamzade
@Sevinjr
𝐴𝑠 𝑁𝑖𝑒𝑡𝑧𝑠𝑐ℎ𝑒 𝑝𝑢𝑡 𝑖𝑡,𝐼 𝑤𝑜𝑢𝑙𝑑 𝑏𝑒𝑙𝑖𝑒𝑣𝑒 𝑜𝑛𝑙𝑦 𝑖𝑛 𝑎 𝐺𝑜𝑑 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑘𝑛𝑜𝑤𝑠 ℎ𝑜𝑤 𝑡𝑜 𝑑𝑎𝑛𝑐𝑒
şəxsi inkişaf kitablarından daha artığı
Xəşbəxt olmaq bir incəsənətdirsə,ancaq həqiqi sənətçilər bunu bacara bilərlər.Bertrand Russel XX əsrin ən böyük filosoflarından biri sayılır.B.Russel kainatda tək yaxşılığın xoşbəxtlik olduğu qənayətinə gələrkən bunu təbiki ,hedonizm fəlsəfəsi ilə bağlı olduğunu demək istəmirdi.
Kitabda heç sevmədiyim cəhət içədönüklüyün insana bədbəxtlik gətirməsi ilə bağlı yazılanlardır.
İngilis dilində introvert(içedönük) adlı bir söz var.Yəni teatra,konsertə,kofe içməyə tək gedən,özü ilə vaxt keçirməyi sevən,sosial olmayan.
Çox introvert insan tanıyıram özləri ilə barışıq və xoşbəxtdirlər.
İslamda da inzivaiyə çəkilmək ,yəni sosial həyatdan uzaqlaşaraq yalnız qalmaq haqqında anlayış vardır.Uzaq şərq fəlsəfəsində də, meditasiyalarda, yoqada da öz ruhuna enəbilmək,insanın özü ilə üzləşməsi,şəfalanması vardır.
İnsanın öz içinə qapanması,özü ilə tək qalması bəzən dərmandır.
Yazara görə içədönük olanlar bir fəlsəfədən mədət umanlardırlar,və bədbəxtliklərinin əsl səbəbi də odur.
Bədbəxlikdən niyə qorxarıq ki?
Ya da bir şeyi nəyə əsasən xoşbəxtlik və bədbəxtlik olaraq iki sinifə ayırarıq ki?
Bir medalın iki üzü olduğu kimi,həyatın da iki üzü vardır.
Niyə bədbəxtlik və bədbəxt olma istəyi ayıblanmalı bir şey olsun ki?
Bəlkə insan bədbəxt ikən xoşbəxt olduğuna nəzərən daha artıq özüdür,daha artıq faydalıdır?
Kitabda ən sevdiyim hissə qəbullanma bölümü idi.Bu stoa fəlsəfəsində də vardır.
Kendinize her gün en azından bir acı gerçeği kabul ettirin,göreceksiniz ki,bu izcilerin her gün iyi bir harekette bulunmaları kadar yararlıdır.
Məncə ,hər birimiz xoşbəxtliyi içimizdə axtarmalıyıq.
Köklərimizə dönməli və şəfalanmalıyıq
#mutlulukiçimizdedir
Reklam
Felsefeyi daha önce hiç sevmezdim, zor anlamlar ve terimlerle dolu olduğunu düşünürdüm.
Tesadüfen YouTube'da "Pelin Dilara Çolak" adlı youtuberin felsefe videolarını gördüm, Celal Şengör'ün aşık olduğu kıza da ben de vuruldum. resmen ..
Yavaş yavaş Ahmet Arslan'ın ve Ulus Baker'in videolarını izlemeye ve felsefeye giriş bölümünü kitapdan okumaya başladım.
Felsefede "düşünmek" için ihtiyacım olan bir şey buldum...
Toplumumuzda felsefeye karşı garip bir önyargı var (zor, anlamsız,vb.).
Bunun nedeni üniversitelerde sıkıcı hocaların verdiği derslerdir.
Ahmet Arslan'ın bir sözü vardır: "Ben hem Platon'u hem de Aristoteles'i anlıyorum, onları anlatanları anlayamıyorum".Tam da bu..
Felsefe alfabe gibidir: "A"yı bilmeden "Z"yi bilmenin bir anlamı yoktur.
Bence herkes filozof Marcus Aurelius'un "Kendime Düşünceler" kitabını okumalı.
Geçmişin imparator bilgesi ve seninle konuşuyormuş gibi.
Kitap, Romanın en güçlü imparatorlarından biri tarafından yazılmasına rağmen, siyasi bir dille değil, herkesin anlayabileceği bir dilde yazılmıştır.
Stoacılara determinist ve materyalist de denilebilir.
Kadere gönüllü boyun eğme, doğanın ve insanın ayrılmazlığı tamamen materyalist, determinist bir bakış açısıdır.
Özellikle ölüm ve kader üzerine olan düşüncelerini sevdim.
#felsefe
Başucu kitabımFelsefe-Düşünce
Düşünüyorum, düşünüyorum, bu kitaba hakkını verecek bir kelime ve ifadeyi nasıl bulabilirim.. Deneyeceğim.....
İngiliz filozof, yazar ve devlet adamı Francis Bacon, XVI yüzyıl kuzey Avrupa aydınlanmasının en önemli isimlerinden biriydi.
Çağdaşlarından bazıları kısa öyküler ve romanlar yazarken, Francis Bacon insanı ve insanlığı her zaman şaşırtan soruları yanıtlamaya çalıştı.
Sorgulayan, düşünen herkes bu kitapta kendini bulacaktır.Kitabı okurken kendi kendime dedim ki:"Belki de sadece değişen zamandır, insanlar değil?"
"Denemeler" hakikat,ölüm, intikam, kader, ikiyüzlülük, evebeynler ve çocuklar, evlilik ve bekârlık, aşk, rütbe, onur, isyan, dostluk, sağlık, eğitim, güzellik, çirkinlik, iş görüşmeleri, gurur, görgü kuralları vb. konularda yazılmıştır.
Doğan herkes bir yığın soru denizinde yüzer, bazen sorularda boğulur, bazen gün yüzüne çıkar.
Francis Bacon'un sözleriyle desek:
"Tadımlık kitaplar vardır; bazı kitapların tekrar tekrar okunması ve yutulması gerekir."
"Denemeler" de tekrar tekrar okunmalı ve hazmedilmelidir.
Önemli kişilerin kitaplarını okumak onlarla konuşmak gibidir, kitaplar bizi dahilerin zihinlerinin süzgecinden geçen düşüncelerle tanıştırır.
Muhatabınızın her gün "tadımlık kitaplar" olmasına izin verin.
İlk dəfədir bir kitabı oxuyub analiz etmək istədim.İlk öncə qeyd edim ki,Ömər Xəyyam dahi fars şairi,astronomu və riyaziyyatçısıdır.Şərqdə rübailəri,şeirləri ilə tanınsa da,Qərb dünyasında elmi-fəlsəfi fikirləri ilə tanınmışdır.Nəzərə alaq ki,Ömər Xəyyam XI-XII əsrlərdə yaşamışdır.Bu dövr Avropa tarixində "qaranlıq çağlar" olaraq adlandırılır.Ömər Xəyyam da məhz "islam intibahının" yetirmələrindən biridir.Xüsusilə,yaşadığımız Şərq və Asiya coğrafiyasinda şəxsiyyətinə və yazdıqlarına qarşı xoşagəlməz fikirlər,qərəzli ittihamlar səsləndirilib.Şəraba olan düşkünlüyü,ibadətə,dinə olan istehzalı misraları ona qarşı qərəzli fikirlərin yaranmasına səbəb olmuşdur.Kitabı oxuyarkən insan Ömər Xəyyamın təkcə poeziyasına deyil,həm də dərin düşüncə tərzinə,riyazi biliklərinə də heyran olur.Yazdığı rübailərdəki mövzuların bugün də aktual olması diqqət çəkicidir.Şairin riyaziyyata olan sevgisi və marağı bu misralarda hiss edilir.
Sevgili ,seninle ben pergel gibiyiz:
İki başımız var,bir tek bedenimiz
Ne kadar dönersem döneyim çevrende:
Er geç baş başa verecek değil miyiz?
XXI əsrdə hələ də qərb dünyasında səbəb -nəticə əlaqəsi(türkçə nedensellik),azad iradə kimi mövzular istər elm dünyasında,istərsə də fəlsəfədə müzakirə olunan məsələlərdəndir.Dünyəvi adı ilə desək determinizm hələ də həllini tapmamış problem olaraq qalır.Nümunə:
İçeceğimi biliyordu Tanrı
İçmezsem Tanrı yanılmış olur.
Bu misralardan aydın olur ki,o,azad iradənin olmamasına,yəni hər şeyin əvvəlcədən müəyyən edildiyinə işarə edir.
Nümunə:
Beni özene bezene yaratan kim? Sen!
Ne yapacağımı da yazmışsın önceden.
Son olaraq ağlıma Stiven Hokinqin bir yazısı gəldi.O yazırdı ki, keçmişdə müdrik insanlar,alimlər,şairlər bir neçə sahə ilə eyni anda məşğul olmuşlar.Ömər Xəyyam da bunun bariz nümunəsidir.
Bir gün Şərqdə də
