"Başka bildiğin çicekler varmı?"
"Tüm çicekleri bilirim"
"Nasıl yani! tüm çiçeklerin kendilerine ait hikayelerimi var ?"
"Evet insanlar gibi düşün, hepimizin bir hikayesi vardır"
"Sen ... çiçekleri çok seviyorsun"
"Evet, evimde bir bir botanik bahçem var, çıkınca sana göstermemi istermisin?"
"Onlarda artık yalan ama olur, isterim oradaki tüm çiçeklerin hikayesini anlatırsın bana değilmi?"
"Anlatırım tabi tüm çiçekleri"
"Uzun sürmez mi ? , hepsini anlatmak"
"Sürsün, ömrüm yettiğince söylerim "
(Yakında kitabı yayinlayacağim)
Psikoloji kitaplarının sıkıcı olduğunu düşünüyordum hala düşünüyorum. Ama bu kitabın anlatım dili sıkıcılıktan uzak ve akış sağlıyor.
Kitaptan önce kitabın deyimiyle "sayın evet" kişilerinden olduğumu sanardım. Meğerse ikisinin ortasındaymışım. Toplumun yönetimine izin veren biriyim ama hayır demeyide yeri gelinnce bilen biriyim. Garip hissettirdi. Genel olarak güzel vaktiniz bolsa okuyabileceğiniz bir kitap okuyun diye abartmak saçma olur. Ama aydınlanma sağladığı doğru onun dışında okumasanda olurdu denilebilecek bir kitap.