Sevira noctis

Geç kaldığım yerlere hiç gidesim gelmiyor...
Duygu ve Düşünce
Reklam
Ne ölü ne diri
Kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum. Edemiyorum. Sanki içimde, Tutukluluk yapan bir silah var — Namlusu hep beni buluyor. Ne zaman gülmeye yeltensem, Tetik düşüyor. Ne zaman umutlansam, Şarjörde bir kurşun daha hazır bekliyor. Patlasa… Her şey bitecek: Ya ölümle, Ya kurtuluşumla. Bir ses, bir patlama, bir son istiyorum. Ne olursa olsun, Ya yok olayım bu boşlukta Ya da var olayım artık — Bir yere, Bir hayata.
Şiir

Sevira noctis

, bir kitap okudu
Puan vermedi·464 syf.·
2025 15. kitabı
Ceren Melek
8.2/10 · 1.530 okunma