Sevira noctis
@Sevira
Reklam
Onlarca deniz üzerime yıkıldı,
Bata çıka kurtuldum.
Tam “bitti” derken,
Bir damla suda boğuldum.
Sebebini bütün kitaplarda aradım,
Kaf Dağı’nın ardındaki
Bilgelere dahi sordum.
Yıldızlara,
Çok sevdiğim kiraz ağacına…
Meğer kimse seni tanımıyormuş.
Bir ben tanımışım,
Bir ben kaybetmişim.
Sen hayalmişsin,
Bir tek ben bilmişim.
Seni kendimden bilip,
Yabancın olmuşum.
Karalar sarsa da yüreğimi,
Dalgalar alsa da gemilerimi,
Yeter bir gülüşün…
yeniden gülmeye.
Bir insan kaç kere âşık olur
Ahir ömründe ?
Kaç bakışa saklar umudunu,
“Beni seviyor,” diye?
Dizilere sığmaz buhranım,
Dizelere sığmaz boranım…
Sensizliği Sinemde saklarım.
Seni kalbimde aklarım.