Şevval Sea
@Sevvaldnz
Food And Beverage Service Area Basic Food Production And Service Workshop (Gastronomy)
On the way to become a food engineer in the future
gastronomy student
26 okur puanıKasım 2022 tarihinde katıldı
Cahillik güçtür, Savaş barıştır, Özgürlük köleliktir!
1984 
George Orwell
Rafların esirliğinden kurtardığımız her kitaba özgürlük bahşettiğimizi düşünürüz. Peki ya bunu yaparken biz ne kadar özgürüz?
1984 aslında tam da bu soru noktasına giden araç oluyor bize. Kitap ana karakter olan Winston' un gözünden anlatılır. Düşüncelerin yok sayıldığı, zihnin kontrol altına alındığı, insanların robotlaştırılmaya çalışıldığı acımasız bir sistemin ve sistemin başındaki "Büyük Bilader"in gözetimi altında tutulan halkı en temel insanî haklarından dahi mahrum bıraktığı, kalıplaşmış fikirleri empoze ettiği, düzensizlik içinde düzenin var olduğu yaşamı konu alıyor. Bunları okurken akla ilk beliren insanların bunca haksızlığa neden boyun eğdiği, karşı çıkmadığı sorusu oluyor. Belli ki hükümetin başarılı bir manipülasyon taktiği geliştirdiğini gösteriyor. Belki de bu soruyu sormalıyız:
İnsanları kendi tarafına nasıl çekersin?
Belki de en etkili yöntemlerden biri olan karşı tarafa nefret besleterektir. Kitapta her hafta bir "Nefret haftası" düzenleniyor ve belli düşünceler aşılanıyor. Ana karakter olan Winston bile hükümete karşı olmasına rağmen burada Sürü psikolojisi etkisinde oluyor. Dikkatimi çeken başka bir konu da bu propagandaya dahil olan başka bir yöntem. Hükümetin ortaya attığı "Yeni söylem" dilinde istemediği kelimeleri tedavülden kaldırması. Bu da hâliyle Zihin kontrolü tekniğine giriyor. Bu taktikle bireyler en basit örneğinden Diktatör kelimesini bile kullanmadıkça belki de büyük abiyi hiç böyle görmeyecektir. Özetle kitap aslında bize çok uzak olmayan belki de içinde bulunduğumuz hatta ara sıra kendimizi, yaşantımızı gördüğümüz çağın ötesinde bir kitap. Hayat mottom olacak kadar derin bulduğum bu alıntı da kitabın içinden
"Hiçbir yararı olmayacağını bile bile insan kalmanın çok önemli olduğunu düşünüyorsan, onları yendin
1984 George Orwell
Rafların esirliğinden kurtardığımız her kitaba özgürlük bahşettiğimizi düşünürüz. Peki ya bunu yaparken biz ne kadar özgürüz?
1984 aslında tam da bu soru noktasına giden araç oluyor bize. Kitap ana karakter olan Winston' un gözünden anlatılır. Düşüncelerin yok sayıldığı, zihnin kontrol altına alındığı, insanların robotlaştırılmaya çalışıldığı acımasız bir sistemin ve sistemin başındaki "Büyük Bilader"in gözetimi altında tutulan halkı en temel insanî haklarından dahi mahrum bıraktığı, kalıplaşmış fikirleri empoze ettiği, düzensizlik içinde düzenin var olduğu yaşamı konu alıyor. Bunları okurken akla ilk beliren insanların bunca haksızlığa neden boyun eğdiği, karşı çıkmadığı sorusu oluyor. Belli ki hükümetin başarılı bir manipülasyon taktiği geliştirdiğini gösteriyor. Belki de bu soruyu sormalıyız:
İnsanları kendi tarafına nasıl çekersin?
Belki de en etkili yöntemlerden biri olan karşı tarafa nefret besleterektir. Kitapta her hafta bir "Nefret haftası" düzenleniyor ve belli düşünceler aşılanıyor. Ana karakter olan Winston bile hükümete karşı olmasına rağmen burada Sürü psikolojisi etkisinde oluyor. Dikkatimi çeken başka bir konu da bu propagandaya dahil olan başka bir yöntem. Hükümetin ortaya attığı "Yeni söylem" dilinde istemediği kelimeleri tedavülden kaldırması. Bu da hâliyle Zihin kontrolü tekniğine giriyor. Bu taktikle bireyler en basit örneğinden Diktatör kelimesini bile kullanmadıkça belki de büyük abiyi hiç böyle görmeyecektir. Özetle kitap aslında bize çok uzak olmayan belki de içinde bulunduğumuz hatta ara sıra kendimizi, yaşantımızı gördüğümüz çağın ötesinde bir kitap. Hayat mottom olacak kadar derin bulduğum bu alıntı da kitabın içinden
"Hiçbir yararı olmayacağını bile bile insan kalmanın çok önemli olduğunu düşünüyorsan, onları yendinReklam
Sis
Kitabın karakterine “ön söz” yazdırıp sonra o ön söze katılmadığı noktaları belirten “son ön söz” yazmak mı? Etkileyici bir girişti Unamuno.
Yoğun düşünce geçişleri nedeniyle gerçeklik algımı yitirmemi sağlayan kitapları seviyorum. ‘Sis” de onlardan birisi oldu. Kitabın kurgusundan ziyade, üzerinde durulan düşünceler için inceleme yapmak daha iyi olacaktır. Başlıklar halinde ilerleyelim.
Tinsel Anarşizm:
Kitapta diğer düşüncelere göre pek de yer kaplamayan fakat başlıca değinmek istediğim konu "Tinsel anarşizm". Bu düşünce yazarımız Unamuno’nun kendi tanımıyla, her konu hakkında kendine ait özgür bir fikir sahibi olmaktır. Bu açıdan düşünüldüğünde her bireyin bir tinsel anarşist olması gerektiği düşüncesi oluşabilir. Anarşizm tüm otoriteleri reddeder. Tinsel anarşizm ise, her bireyin otoritesinin kendisi olması gerektiği üzerine kurulmuştur. Özyönetimi olmayan bireylerin toplum içerisinde sin-diril-mesi sonucunda güç istencini tetiklemektedir ve başkasını yönetebilen insanlar güç zehirlenmesine girerek şiddet doğurmaktadır. Özgür bireyler için özgür fikirler olmalıdır. (Toplum bilinci için yazılmış bir kitap değil.)
Kadın Psikolojisi:
Baş karakterimiz Augusto, kadın psikolojisini anlamak amacıyla, kadınların yaklaşımları hakkında deneylerde bulunuyor. Onları tartmaya ve alacağı kararlarda bu deneylerin sonucuna göre davranmayı düşünüyor. Kadınlarla sorunsuz iletişim kurmak için veya onları anlamak için insan üstü bir çabaya gerek olmadığı düşüncesindeyim. Kadınları çok iyi anlıyorum gibi bir iddia değil bu. Herhangi bir bilinçli “insana”; saygı, empati ve uzlaşıcı bir tavırla yaklaştığınızda sorunsuz iletişim kuruluyor zaten. Bununla birlikte Augusto’nun kadınlarla yaşadığı her problemden sonra annesini düşünmesi, onun dizlerinde olduğunu
Çok zekice kurgulanmış harika bir kitaptı #SessizHasta . Her sayfasında gerilimi hissettirebilen, sona gelince şok eden, psikolojik etkisi müthiş bir kitap. Bu tarzı sevenlerin asla kaçırmaması gerektiğini düşünüyorum 
Alex Michaelides 
Sessiz Hasta
Alex Michaelides Sessiz Hasta
Satranç
Kitap bir kaç saatte bitiyor ama etkisi çok daha uzun sürecek gibi. kitabın kapağını kapatınca karakterlerin hepsinin duygu dünyası üstünüze çöküyor birde yazarın intiharından önceki son kitabı olduğunun bilincinde okuyunca etkisi daha fazla oluyor. incecik kitaptan bu kadar mana aktarmak eşsiz bir yetenek.
Bu kitap Stefan Zweig'in veda mektubu da denilebilir.
Zweig'in intiharıyla ilgili olarak kitabın sonunda akli dengesini kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalan Dr.B'nin özür dileyerek oyunu bitirmesi çok etkileyici.
Kitap boyunca dr.B'nin iç dünyasında olup bitenler muhtemelen Zweig'in depresyonunun bir yansımasıdır.
Ne yazık ki Nazi şiddetine karşı Mat olduğunu dünyaya ilettikten sonra eşiyle birlikte hayatına son vermiştir.
İnce ama kalorisi yüksek bir kitap tavsiye ederim
1920'li yılların Fransa'sında dinlenme amacıyla bir araya gelmiş bir grup arkadaş, bir aile trajedisine tanık olur. Evli ve iki çocuklu saygın bir kadın, henüz birkaç gündür tanıdığı bir adamla kaçar ve ailesini terk eder. Bu olay, oteldeki tüm müşteriler için oldukça verimli bir dedikodu malzemesine dönüşür. Bizim arkadaşlar da olayı masaya yatırır. Anlatıcı hariç tüm arkadaşları kadının nasıl düşük ve pespaye biri olduğu konusunda hemfikirdir. Anlatıcımızın arkadaşları ile arasına bu görüş ayrılığından dolayı bir soğukluk girer. Çünkü kocasının ve çocuklarının adını lekeleyen bu kadını savunur anlatıcı. Bu can siperani savunma grubun spontane lideri Mrs. C.'yi 20 yıllık bir sırrını anlatıcımızla paylaşmaya iter.
Bundan sonra anlatılanlar Mrs. C.'nin yirmi dört saatte yaşadığı ve tüm hayatını 20 yıl boyunca etkileyen bir sırrın paylaşılmasıdır.
Zweig, her zamanki gibi insan psikolojisini çırılçıplak ortaya koymuş bu eserinde de. Okuyun, pişman olmazsınız.
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024151bin okunma
Reklam