Mars'ın ne kadar mutlak bir sessizliğe sahip olduğunu daha önce fark etmemiştim. Burası sesi iletecek bir atmosferi bulunmayan bir çöl gezegeni. Kendi kalp atışlarımı duyabiliyordum.
Eğer Harper Lee bu kitabında siyahilere karşı yapılan haksızlıklara rağmen mutlu bir son yazsaydı belki de hayal kırıklığına uğrardım. Ama yine de okurken bir yandan da mutlu sonla bitmesi için de içimden dua etmiştim. Ne var ki kitabın yarısına geldiğimde hâlâ siyahilere yapılan haksızlıklardan söz etmemişti. Kitabın başında farklı bir hikaye okudum, sonunda farklı bir hikaye okudum ve hikaye bana tamamlanmamış hissi verdi. Ayrıca bülbülü öldürmek deyiminin sadece iki yerde kullanılmasından dolayı bu kitabın adının bülbülü öldürmek mi olması gerekiyordu? En iyisini Harper Lee bilir tabi :)