Bugün arkadaşlarımla tartıştım biraz. Konu ise belli, para. Bir arkadaşım paranın insanları mutlu edebileceğini savundu, ben ise edemeyeceğini söyledim. Onlara entelektüelliğin ve kültürlü olmanın daha değerli olduğunu söyledim. Fakat benim onlara kültürsüz dediğimi söylediler ve beni suçladılar. Tuaf... İnsanların konuyu olması gerektiği yerden anlamayıp, başka yerlere çekmesi çok tuaf hemde. Haksız mıyım ?
Bir süre o masada öylece kalmıştım. Hepsinin gidecek bir yeri, sığınacak bir göğsü, huzurla kapatacak bir kapısı vardı.Benim gidecek bir yerim yoktu.Benim kapılarım hep rüzgara ve geçmişin o küf kokusuna açılırdı.
“Söz ver bana.” dedim, hala onun yüzüne bakarken. “Benden hiçbir şey saklamayacaksın. Sen nereye gidiyorsun ben de oraya geleceğim.” Kuruyan dudaklarımı ıslattım, yumruklarımı sıktım istemsizce. “Beni arkanda bırakmayacaksın .”
“Bırakmam.” dedi gözlerimin içine bakarak.
“Söz ver bana.” dedim, hala onun yüzüne bakarken. “Benden hiçbir şey saklamayacaksın. Sen nereye gidiyorsun ben de oraya geleceğim.” Kuruyan dudaklarımı ıslattım, yumruklarımı sıktım istemsizce. “Beni arkanda bırakmayacaksın .”
“Bırakmam.” dedi gözlerimin içine bakarak.