Şimdi bizim için çok karmaşık görünen bütün bu meseleler, perdeler aradan kaldırılıp da ışık en ince ayrıntıyı bile aydınlattığı zaman, diyeceğiz ki,
"Aa ne kadar kolaymış!"
Bir tren geçti yine tam o sıra
Ustura gibi kara
Düdük çala çala ,
Geçti şiirimin ortasından
Kes şunu dedim, kes artık !
Oldu olacak,
Kan kardeşi olsun ruhumla yollar
Merak ederdim
Kesik başları ve sarı ışıklarıyla
Nereye gider bu insanlar?
Raylar uzanırdı içimde kilometrelerce
Bir kere yılan gibi,
Bilmezdim menzil neresi ?
Ah ... Dedim sonra
Ve acilen makas değiştirdim.
İç ses diye söylendim ,
Raydan çıkma bundan sonra.