Emregündüz
@Seyyahj
Reklam
Ayçiçeği güneşe aşık olunca gülmekten kırılmış bütün bitkiler.
“Güneş gökyüzündeki tahtından bir an bile ayrılmaz. Kudretli ve ulaşılmazdır. Sen kim o kim? Vazgeç bu sevdadan” demişler hep bir ağızdan.
Ayçiçeği sesini çıkarmamış. Sevdalı gözleri dikmiş güneşe; bakmış bakmış bakmış. Uzun müddet hiçbir şeyin farkına varmayan güneş, nihayet bir gün, ayçiçeğinin bakışlarını hissetmiş üzerinde.
Önce geçici bi heves sanmış, ama zamanla yanıldığını anlamış.
Ayçiçeği o kadar inatçıymış ki, güneş tahtını nereye taşırsayılmadan usanmadan o yöne çevirmiş başını...
Derken bir öğleden sonra, artık bu takipten bıkan güneş sapsarı gazabıyla kavurmuş ayçiçeğini.
Daha simsiyah tutarken üzerinde, insanlar akın etmiş olay mahalline.
“Yaşasın!” demiş içlerinden biri. “Şimdi ne güzel çitleriz bu aşkı.”
Aynı gece televizyon karşısında acıklı bir aşk filmine gözyaşı dökerken, çitlemişler ayçiçeklerini.
Seni seviyorum. Çünkü başka çarem yok.
Sayfa 72 - İletişim Yayınları
