Büyükler sayılardan hoşlanır. Onlara yeni bir dostunuzdan söz açtınız mı, hiçbir zaman size önemli şeyler sormazlar. Hiçbir zaman: ” Sesi nasıl? Hangi oyunu sever? Kelebek toplar mı?” diye sormazlar. “Kaç yaşındadır? Kaç kardeşi var? Kaç kilodur? Babası kaç para kazanır?” diye sorarlar. Ancak o zaman tanıdıklarını sanırlar onu. Büyüklere: “Pembe kiremitten bir ev gördüm, pencerelerinden sardunyalar, damında güvercinler vardı” derseniz, o evi bir türlü gözlerinin önüne getiremezler. Onlara: “Yüz bin franklık bir ev gördüm” demeniz gerek. O zaman: “Aman ne güzel!” diye bağırırlar
Reklam
Gözlerimiz ve kulaklarımız bizim öğretmenimizdir.Dinlemek,bakmak gerek.Bunlarsız bir şey öğrenilmez.Bütün doğa duma dönüşmüş olsa bile,dün yayı koklayarak öğrenmemiz gerekirdi.Doğanın sesine kulak vermeli.Yalnız dinlemek yetmez,işittiğini anlamalı da.Eğer insanın ruhu anlayışsızsa,gözlerle kulaklar kötü araçlardır.Gözlere kulaklardan daha fazla güvenilir,onlara da her zaman inan olmaz.Doğa gizlenmeyi sever,sırlarına sokulabilmek gerek.Doğanın sesini dinleyin.Kendini kendinize sorular sorun.İnsan sonsuz bir dünyadır,evrenin benzeridir.
