Yer Çekimli Karanfil
""Sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte
Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel
O başkası yok mu bir yanındakine veriyor
Derken karanfil elden ele.
........
Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle ""
Bu şiir; aşkın bir "mülkiyet" değil, bir "bulaşma" ve "çoğalma" süreci olduğunu anlatır. Sevda, elden ele geçtikçe herkesin katkısıyla zenginleşen bir sanata dönüşür.
"Karanfil" burada aşkın, nezaketin veya bir değerin sembolüdür. Bir nesnenin birinden diğerine geçmesi, sevdanın durağan bir duygu değil, kolektif ve yaşayan bir süreç olduğunu gösterir. "Elden ele" dolaşması, sevginin tek bir kişiye hapsedilmek yerine toplumsallaştırıldığını simgeler.
Seninle" ve "büyütüyoruz" kelimeleri, iki kişilik bir başlangıcın nasıl toplumsal bir bütüne dönüştüğünü anlatır. Şair, aşkı iki kişi arasındaki mahrem bir odadan çıkarıp, insani bir dayanışma biçimi haline getirir.