Ah,keşke şair olsaydım! Yani Homeros gibi, Puşkin gibi bir şair, zira daha az yetenekle böyle bir anlatıma yeltenmek akılsızlık olurdu. İste sayın okurlarım ,öyle bir şair olsaydım ben de,hiç tereddüt etmez,en parlak renkleri en kalın fırçama sürer ve bütün o büyük kutlama gününü gönlümce anlatırdım size!
Sen ki sümbülsün,leylaklaştın,ama haklı olarak manolya olmayı her zaman yadsıdın. Elif'sin sen,anısın ve geleceksin,gerçeksin ve düş. Şiirin takma adı,devrimin ağaç altı,alnımın yazısı. Evet, sende ıhlamur kokusu, bende tarçın kokusu. Yapıtlarını deniz kıyısında birbirine karıştıran iki eski uygarlık gibiyiz...
Sen birinci hamura basılmış dokuz punto beyaz karaktersin.
Alınyazımsın,daha doğrusu alınyazımın tek okunaklı yerisin.
Koru beni.
Ve güven bana.
Güvenildikçe yaşarım ben.
Ya güvenmezsen?