Sibel Özcan
@Sibell3406
Dünya tozdan geliyordu ve sonunda yine toz olacaktı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ne yaraları kalmıştı ne de kurumuş yerleri.Camilla'ydı o, kusursuz ve harikulade.Bana aitti, dünya da öyle. Döktüğü yaşlar beni mutlu ediyor, heyecanlandırıyorlardı. Ve ona sahip oldum. Sonra uyudum, yorgun ve huzurlu. Uykuya dalarken hıçkırdığını anımsıyorum ama umursamadım.Camilla değildi artık. Vera Rivken' di ve ben onun dairesindeydim,uykumu alır almaz kalkıp gidecektim.
"Aşık olduğun kızdan bahset bana," dedi.
Yapamazdım,bir kadınla birlikte olup başka bir kadına duyduğum hayranlıktan söz edemezdim.
Eski yalnızlığıma dönemedim o gittikten sonra, onun tuhaf kokusundan kaçış yoktu.
"Öyle yalnızım ki," dedi.
Samimiydi.Hasta bir yer vardı içinde, burkulmuş,o sözcüklerle dışa vurmuştu,ona bu denli katı davrandığım için utanç duydum.