"Birbirlerini gerçekten seven dostlar birbirlerinin kaderinden pay alırlar..." Onunla dost olmak, kaderinden pay almak, günlerimizi hatta yıllarımızı iskambil kağıtları gibi karmak istiyordum. Son kozumdu o benim, dizlerinin dibindeki harabe medresede acıları hıfzetmek niyetindeydim. O, oradaydı. Burası oradaydı. Şurası oradaydı, yollar ona çıkıyordu...
En büyük kayıp sahiden aşkı yitirmek miydi? Sevgi hakikaten o denli yüce miydi? Youngju sevginin kendi içinde değeri olsa da, geri kalan herşeyden üstün olmadığı kanısına vardı.