Hilal erboga
@Simam
21 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Çocukluğumda bir kovan gibi görürdüm kendimi: basit, sıradan insanlar, hayat üzerine bilgilerinin, düşüncelerinim balını arılar gibi kovanıma taşır, sunabildikleri ne varsa ruhumu zenginleştirmek üzere getirip cömertçe sunardı. Bal her zaman temiz olmazdı, hatta çoğu kez acı olurdu. Ama her bilgi, yine de baldı!
"Bir tek güneş ışığı insan ruhunda neler yapabiliyor, hayret!"
Sayfa 2 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
İnsanlık öldü. Belki de hiç yaşamamıştı. Belki de benim insanlığım diye bir şey yoktu. Ben hücremde yanlış hayallere sürüklenmiştim. Korkaklığımı insanlık sanmıştım. Yalnızlığı insanlık sanmıştım.
“...yalnızca tek bir şey istiyordum:ölmek.”
