Kardeslerim,
Biliyorum, korkusuzca, hiçbir kaygı taşımadan, içimde "akşam hayır çiçekleri"nin kokusuyla dolaştığım, çocukluğumun o güzel günleri çok geride kaldi. Ben de yeterince kirlendim.
Acıktığımda hiç çekinmeden girip ekmek, kuru üzüm yediğim komşu evlerinin kapısı kilitli. İlk yaz akşamlarının uzun sofralarında yenilen karpuz ve peynirlerin de tadı yok.
Şimdi her gittiğimde, gizlice ziyaret edip, duvarina yaslanarak usulca ağladığım, doğduğum eski taş ev beton olmuş.
Köy bağında altına uzanıp tuhaf hayaller kurduğum zerdali ağaçları kurumuş gitmiş.