İlknur Kılıç
@Simurg11
Biraz dağınık ama kelimeleri çok seven bir Edebiyat Öğretmeni
Öğretmen
1987
65 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Tekinsiz, sürükleyici bir fabl.” Demiş Su Kürü kitabı için Margaret Atwood. “Damızlık Kızın Öyküsü” gibi muhteşem bir distopyanın yazarı olan Atwood’un da önerdiği Su Kürü kitabını okumamak olmazdı. Özellikle “tekinsiz” sıfatını sonuna kadar hak eden bir roman... Sophie MAckintosh’un ilk romanı olan Su Kürü okurken sürekli bir rahatsızlık hissi veriyor.
Distopik bir ortamda geçen Su Kürü son zamanlarda okuduğum en farklı kitaplardan biri oldu. Anakaradan bağımsız bir adada (!) geçen Su Kürü, anne ve “kral” dedikleri babaları tarafından çok sert ve katı kurallarla yetiştirilen 3 kız kardeşi anlatıyor. 3 bölümden oluşan kitabın ilk bölümünde, hikaye kız kardeşler Grace, Lia ve Sky tarafından anlatılıyor. İnsanlardan uzak (özellikle erkeklerden) yetiştirilen kız kardeşler bu bölümde babalarını anlatıyor. Gerektikçe anakaraya giden Kral bir gün gider ve dönmez. Anne ve kızlar onun öldüğünü düşünür.
Kızlar yaşadıkları adanın dışında hastalık olduğunu düşünür ve insanlardan tecrit halince yaşarlar. Bu hastalık erkeklerden bulaşmaktadır ve sadece kadınları etkiler. Bulundukları binaya (ki otel gibi bir yer sanırım balo salonu ve birçok odası olduğu anlatılıyor) ara sıra hasta kadınlar gelir ve Su Kürü denilen bir tedavi için hazırlanır. Tedaviyi başarıyla uygulayanlar adadan ayrılır. Ancak bir süre sonra kadınlar gelmemeye başlar. Adada Kral’dan başka erkek yoktur, kızlara erkeklere yaklaşırlarsa hastalanacakları anlatılır. Ancak daha sonra –Kral’ın gidişinden sonra- adaya 3 erkek gelir, anneleri kaybolur ve kızlar o güne kadar öğrendiklerini sorgulamaya başlar. Bu bölüm Lia tarafından anlatılır. Lia kızların içinde en fazla acıya maruz bırakılan kız kardeştir, erkeklerden birine aşık olur, Mackintosh burda Lia’nın değişimini fark ettirmeden anlatır.
Kitaba ilk
“Büyülendim, cinlendim sanıyorsun ama bu aşk.”
Evet, itiraf edeyim bir Netflix dizisinde adını duyunca okuyayım dedim bu kitabı. Gabriel Garcia Marquez’in Aşk ve Öbür Cinler isimli romanını okuyan var mı? Yazarın birkaç romanını okumuştum. Aşk ve Öbür Cinler diğer kitaplarına göre daha hafif bulduğum bir roman oldu.
Marquez gazetecilik yaptığı dönemde esrarengiz bir mezarlıkta saçları çok uzun -22 metre- bir kız cesediyle karşılaşır. Büyükannesinden dinlediği bir hikaye – ki romanlarının çoğunun büyükannesinin anlattıklarından doğduğunu okumuştum daha önce- ile mezarlıktaki kızın cesedi ve uzun saçları birleşince Aşk ve Öbür Cinler çıkar ortaya.
Kuduz bir köpek tarafından ısırılan Sierva Maria Doktor Abrenuncio tarafından muayane edilir ve doktor kızın babasına yapılacak bir şey olmadığını söyler. İnancı, hayatı, aklı çok da sağlam olmayan babası Marki çareyi manastırda arar. Manastırdaki rahibe göre kızı cinler ele geçirmiştir, lanetlenmiştir ve cinlerin çıkartılması gerekmektedir. Bu işlem sırasında Sierva Maria’ya çok iyi davranılmaz ve yapılan işkenceler sonunda ölür.
Romanın cin kısmı burası. Aşk kısmındaysa psikoposun Sierva Maria ile ilgilenmesi için görevlendirdiği din adamı Cayetano’ya olan aşkı anlatılıyor. 33 yaşındaki rahip 12 yaşındaki Sierva Maria’ya yanlış olduğunu bile bile aşık olur ve onu kurtarmaya çalışır. Başarılı olamayınca da cüzzamlılara gönüllü olarak yarımcı olan bir manastırda görev alır.
Bu roman hakkında ne yazabilirim diye düşündüğümde ilk hissettiğim huzursuzluk hissi oldu. Kitap bence başından sonuna kadar huzursuz ve mutsuzdu.7 aylıkken dünyaya gelen Sierva Maria zenginlik peşinde bir anne ile karakteri çok da şekillenmemiş bir babanın kızıdır. Erken doğan Sierva Maria yaşaması için düğün gecesine kadar saçlarının kesilmeyeceği
