Sina
@Sinat
Ticaret
Okur yazar
Antalya/Sivas
Sivas
264 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Kadim Hint İrfanı
“Vedanta hakikaten sınırsız kavrayış imkânlarına açık, tamamen saf bir metafizik öğretisidir ve bu sebeple de herhangi bir sistemin az ya da çok dar sınırları içine sığdırılabilmesi mümkün değildir. Yani Avrupalıların felsefe ismi verdiği her şeyle arasında derin ve indirgenemez bir fark, bir ilke farkı bulunmaktadır. Özellikle modernler söz konusu olduğunda her türlü felsefi kavrayışın içinde barınan ham ihtiras, bu kavrayışlardaki bireyci eğilimi en uç noktaya ulaştırmakta ve böylece ne pahasına olursa olsun özgün olma arzusu tanımlanmış ve tamamlanmış (yani özsel olarak her yönüyle izafi ve mahdut) sistemler inşa etmeye yönelmektedir. Aslında bir sistem kapalı bir kavrayıştan ibarettir ve az ya da çok dar olan sınırları, doğal olarak sahibine ait "zihni ufuk" tarafindan çizilecektir. Halbuki, saf metafizik için her türlü sistemleştirme mutlak olarak imkânsızdır. Metafizik açısından, bireysel/cüz'i seviyeye ait her şey hakikatte mâdumdur. Metafizik her türlü izafiyetten, felsefi ya da başka türden arıziliklerden tam olarak müberrâdır. Böyle olması zorunludur, çünkü metafiziğin özü Külli'nin bilgisidir ve bu tür bir bilgi hiçbir formül içine sıkıştırılamaz.” (İnsan ve Halleri S. 12-13, Rene Guenon)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Esas itibariyle Merkez her şeyin kökeni, başlangıç noktasıdır; şekli ve boyutları olmayan, dolayısıyla bölünemez olan asli noktadır ve bu sebeple Ezeli Birlik'e verilebilecek yegâne imgedir. Her şey, ondan sâdır olan ışınım ile gene ondan meydana gelir; tıpkı birliğin/vahdetin, özünde herhangi bir değişim veya etkilenme olmaksızın çokluğu/kesreti meydana getirmesi gibidir. Burada iki ifade kipi arasında, yani geometrik sembolizm ve sayı sembolizmi arasında kusursuz bir paralellik söz konusudur. Dolayısıyla hangisini tercih ettiğimizin önemi yoktur ve birinden diğerine tamamen doğal biçimde geçiş yapmak mümkündür. Ayrıca şu da unutulmamalıdır ki her iki durumda da daima bir sembolizm meselesi söz konusudur: Aritmetik birlik, metafizik Birlik değildir; bilakis yalnızca onun bir sembolüdür. Fakat bu sembolde keyfi denebilecek hiçbir şey yoktur, çünkü bu ikisi arasında gerçek bir benzerlik ilişkisi mevcuttur ve bu sayede Birlik fikrini, nicelik boyutundan aşkınlık boyutuna aktarmak mümkün olur. Merkez fikri için de aynısı geçerlidir: O da, uzamsallık niteliğini yitirmesine neden olan benzer bir aktarım [transposition] işleminden geçmiş olmalıdır. Uzamsallık niteliği, artık yalnızca bir sembol olarak akla gelmektedir: Sembolik olarak merkez noktası İlke'dir, saf Varlık'tır ve ışınım [radiation] suretîyle doldurduğu ve yalnızca bu ışınım (Tekvin'deki Fiat Lux) sayesinde mevcut olan uzam da, kelimenin en geniş anlamıyla âlemdir, yani âlemin zuhurunu meydana getiren varlıkların ve mertebelerin tümüdür. Bu ışınım olmasaydı, bu uzam da yokluk ve hiçlikten ibaret olurdu.”
Sayfa 97
“Bir sembole kendinde mündemiç olmayan yeni bir anlamın verilebileceğini düşünmek, neredeyse sembolizmi reddetmek demektir; zira bu, onu suni, hiç değilse büsbütün keyfi ve her hälükärda tamamen beşeri bir şey haline getirmek demektir.”
Sayfa 65
“Fakat sembolizmi şu ana dek yaptığımız gibi beşeri bakımdan ele almak yeterli değildir. Tam anlamıyla kavrayabilmek için, sembolizmi -deyimi yerindeyse- ilahi yönüyle de tasavvur etmek gerekir. Zaten sembolizmin temelinin varlıkların ve eşyanın tabiatına dayandığını ve onun bu tabiatın yasalarıyla kusursuz bir uyum içinde olduğunu tespit ederek başlarsak ve tabiat kanunlarının İlahi İrade'nin sadece bir ifadesi ve bir tür tezahürü olduğunu düşünürsek, bu durumda sembolizmin kaynağının - Hinduların deyimiyle- "gayribeşerî" olduğunu veya -başka bir ifadeyle- ilkesinin insanlıktan çok daha önceye ve yücelere uzandığını ileri sürerken haklı sayılmaz mıyız?”
Sayfa 41
Puan vermedi·542 syf.·
14 günde okudu
·Okunma: 26 Ocak 2026 13:40
·2026 1. kitabı
