Beni öyle etkiledi, öyle düşündürdü ki bu roman. Uzun zaman sonra inceleme yazmama vesile oldu. Okurken, daha da sürsün istedim, bitmesin istedim hemen. Ne yaşlıyım, ne çocuğum ben ama derinden hissettiriyor Şermin Yaşar yine duyguları. Selime Teyze, Meltem yaralarınızdan öperim. Hayat örseliyor hepimizi, neticede neye dönüştüğümüz belki de önemli olan. Ben bu dönüşümü, değişimi çok sevdim, kayıplar keşke bu kadar can yakmasa. Şimdi bir süre etrafımda kitap tavsiyesi isteyen herkese bu kitabı önerme vakti. Şermin Yaşar hep yazsın, biz hep okuyalım ama “ağız tadıyla” olsun, herkese keyifli okumalar dilerim.