Sinem U.

Sinem U.
@Sinemiami
*Bay Arkadaşlar lütfen özelden mesaj yazmayınız arkadaş veya sevgili aramıyorum* *LİSTEME EKLEDİĞİM BAYLAR DA LÜTFEN TEŞEKKÜR ETMEYİNİZ*
Sevgi Üstüne
Âşık olmayı, dikkatin başka birisine saplanması olarak tanımlarken, sevgi içinde olma durumuyla yaşamda ilgimizi sonuna dek çeken ciddi, ivedi siyasal ve ekonomik binlerce durum arasındaki ayırım çizgisini yeterince belirtmiş olmuyoruz. Oysa bu iki durum arasındaki ayrım köklü bir ayrımdır. Âşık olduğumuzda, dikkatimizi başka bir insana isteyerek yoğunlaştırırız; ama yaşamın gerektirdiği zorunluluklarda dikkatin bir yere saplanması, isteğimizin tersine, dışarıdan dayatılan bir zorunluluktur. Yaşananlar açısından bakıldığında, cansıkıcı bir durumda bizi en çok kızdıran şey, o şeye zorlanmış olmamızdır. Etken ve edilgen dikkat arasındaki ayrımı ilk kez hiç değilse yetmiş yıl önce ortaya çıkaran kişi Wundt'tu. Örneğin, bir el ateş edildiğini duyduğumuzda, dikkat edilgendir. Bu beklenmedik ses, bilincimizin kendiliğinden akışı içine zorla girer ve dikkatimizi kendisine çeker. Âşık olan insanın dikkatinde bu türden bir zorlama yoktur, çünkü onun ilgisi sevgiliye isteyerek yöneltilmiştir. Bu olgu dikkatli bir çözümlemeden geçirildiğinde, dikkatimizi hem isteyerek, hem de denetleyemeden yöneltmişiz gibi çok garip bir, iki yanlılık ortaya çıkar. En ince anıştırmalarıyla düşünürsek, âşık olan her insanın, istediği için âşık olduğunu söyleyebiliriz. Eninde sonunda normal bir olgu olan âşık olmayı, hasta bir olgu olan saplantıdan ayıran şey de budur. Saplantılı kişi, o fikre kendi isteğiyle "yakalanmış" değildir. Onun durumunda korkunç olan şey kısaca şudur: Kendisinin olsa da o fikir, o insanın kafasında, ne idüğü belirsiz, aslında var olmayan "başka biri'nden gelen inatçı, dış kaynaklı bir dayatma olarak ortaya çıkar. Âşık olmanın dışında, dikkatimizi kendi isteğimizle bir başkasına yönelttiğimiz tek bir durum daha vardır. Bu da nefret durumudur. Nefret ve sevgi, her şeyde,
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bütün gözlerin yönetildiği bu ilginç sahnede, başaktörün yüzünde belirecek her türlü sert ifadeyi seyirciler bilinçsizce taklit edecekti.
*Juliet* Eğer sevgin azalacaksa gittikçe çoğalan aşkımdan, bırak avcılar çıkarsın kalbimi yerinden! Sök at ne varsa: çamura bulanmış sevdaları, bu dağların ceylanlarını, kana susamış kontları ve senden arta kalan şu cılız bedenimi! Yok et benim olmadığım bütün şatoları. Görebileceğin bir şey kalmasın benden kalan. *Romeo* Senin dudaklarınla, dudaklarım günahtan arındı. *Juliet* Öyleyse şimdi günah dudaklarımda kaldı.
Kulak verin sözlerime iyice, Herkes öldürebilir sevdiğini Kimi bir bakışıyla yapar bunu, Kimi dalkavukça sözlerle, Korkaklar öpücük ile öldürür, Yürekliler kılıç darbeleriyle! Kimi gençken öldürür sevdiğini Kimileri yaşlı iken öldürür; Şehvetli ellerle öldürür kimi Kimi altından ellerle öldürür; Merhametli kişi bıçak kullanır Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur. Kimi aşk kısadır, kimi uzundur, Kimi satar kimi de satın alır; Kimi gözyaşı döker öldürürken, Kimi kılı kıpırdamadan öldürür; Herkes öldürebilir sevdiğini Ama herkes öldürdü diye ölmez. Yasaların yargısı doğru mudur Ya da yanlış mıdır bunu bilemem; Bildiğim tek şey bu hapishanede Demir gibi sağlamdır tüm duvarlar, Bir yıl kadar uzundur her geçen gün Yıl bitmek bilmez, uzadıkça uzar. Kabil'in Habil'i öldürdüğü Günden beri hiç dinmedi acılar
Sayfa 24
Şiir