Sirius Yağmuru
@Sirius_Y
Ana karakterin, bir kahve, deniz kenarı ve gün batımına ihtiyacı var...
Yıldızlar
Sonsuzluk, 13 Aralık
41 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
~Şeker gibi bir Zeze~1000Kitap
José Mauro de Vasconcelos’un kendi çocukluk izlerini taşıyan, ilk bakışta 5 yaşındaki bir çocuğun hayat hikâyesi gibi görünse de aslında insanın iç dünyasına işleyen evrensel bir anlatı sunuyor.
Benim için sıradan bir kitap olmadı.Okurken bazı yerlerde içimde garip bir ağırlık hissettim. Bir cümleye takılıp dakikalarca kaldığım oldu. Zeze karakteri beni çok etkiledi.. Bazı bölümlerde kitabın sayfalarından içeriye girip o 5 yaşındaki sevgisiz büyüyen çocuğu sarıp sarmalayıp sıkı sıkı sarılmayı çok istedim.. Kızdım, üzüldüm, sinirlendim...
Ama Zeze' de dikkatimi çeken şey inanılmaz bir hayal gücüne sahip olması idi. Portakal ağacı (Minguinho) ile kurduğu bağ, gerçek hayatta bulamadığı sevgiyi böyle arıyordu. Sevginin insan için ne kadar önemli olduğunu bana bir kere daha düşündürttü. Özellikle bir çocuk için...
Otobiyografik bir roman olması, kitabı daha da etkileyici hale getiriyor. Ayrıca kitabın arka sayfasında yer alan, "sadece 12 günde yazıldığı" ibaresi gerçekten çok şaşırtıcı..
Şeker Portakalı, insanın içine inceden inceden, sessizce işleyen ama etkisi uzun süre geçmeyecek bir kitap. Ve bence bu kitaptan çıkarılacak mesaj: Görmezden gelinen bir çocuk, aslında en çok bağırandır...
*Sükut*1000Kitap
“Dil Belası” aslında, İmam Gazâlî’nin en meşhur eseri olan İhyâ-u Ulûmi’d-Dîn içinde yer alan çoook derin bir bölüm…
İçinde yaşadığımız çağın en büyük imtihanlarından biri de dilimizi tutamamak meselesi...
Belki de başımıza gelen pek çok kırgınlığın, yanlış anlaşılmanın ve pişmanlığın sebebi, düşünmeden söylediğimiz sözler… Bu kitap, insanın kaderine, karakterine ve ruhuna dilinin nasıl tesir ettiğini, ağzımızdan çıkan her kelimenin, aslında kalbimizi ve ruhumuzu nasıl yansıttığını anlatıyor. Çünkü kalpte ne varsa, dile de o dökülüyor.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) dili; gıybetten, yalandan, kalp kırmaktan ve boş sözden sakındırmış, "susmak" ile "hayır konuşmak" arasında ince bir denge öğretmiştir. Dil, kalbin aynasıdır: korunmazsa insanı felakete sürükler, korunursa kurtuluşa götürür.
Emin olun bu kitabı okuduktan sonra uzun bir süre konuşmak istemeyeceksiniz..Bir şey söylemeden önce durup bir kere daha düşüneceksiniz..
Ben ise bu kitabı okuduktan sonra sürekli kendime şu cümleyi tekrar ediyorum;
Sus Yağmur!
Sus Yağmur!
Sus Yağmur!...
Bir Feride Hikâyesi1000Kitap
Bu zamana kadar neden okumadım diye kendime kızdığım, bir yandan da hafızamdan tamamen silinse de yeniden okuyabilsem dediğim bir kitap.Okurken hiç bitmesini istemediğim nadir eserlerden biri oldu.
Kitap o kadar yalın ve akıcı ki; betimlemeler öylesine yerli yerinde kullanılmış, okurken insan kendini tamamen hikâyenin içinde buluyor.
Ah Feridem, kuzum…
Çalıkuşu, Gülbeşeker, İpek Böceği, Fındık Kurdu… Aşka âşık, cesaretiyle, neşesiyle, her şeye rağmen dimdik ayakta duruşuyla insanın içini ısıtan bir karakter. Hayallerinden asla vazgeçmeyen, onurlu, idealist, güçlü ve cesur bir kadın.
Munise… Masum bir yavru, saf ve tertemiz. Gidişi insanın içini yakıyor; sanki kendi canından bir parça kopmuş gibi.
Hayrullah Bey… Merhametli, babacan, fedakâr. Feride için gerçek bir sığınak, hayatta tutunan bir dal adeta.
Kamran… Ah Kamran ah… Pasifliği, kararsızlığı ve yarattığı hayal kırıklığıyla insanı öfkelendiriyor.
Geç kalınmış bir sevgi… Ama yine de hikâye yarım kalmadı. Belki tam mutlu değil, ama eksik de değil.
Bu yerlerde trenler doğudan batıya, batıdan doğuya...1000Kitap
Gün Olur Asra Bedel, şimdiye dek okumuş olduğum en güzel ismi taşıyan kitap...
Sarı Özek bozkırında, Boranlı demir yolu istasyonunda yaşayan, geçmişe sıkı sıkıya sahip çıkan, geleneklerine bağlı Yedigey'in hayat hikâyesi... Yedigey'in Kazangap'ın cenazesini Ana-Beyit mezarlığına götürdüğü süreç.Gerçekten bir günün nasıl bir asra bedel olabileceğini okuyoruz. Kurgu ve gerçeklik birarada..Kitaba konu olan hikaye ve karakterler kurgu iken, mekan ve tarih gerçek.Coğrafyası, tren hatları, Sovyet sisteminin kişiler üzerindeki etkisi, ki bu rejimin en ağır zararını kitaptaki karakter olan Abutalip Kuttubayevin hikayesinden anlıyoruz.Beni en çok etkileyen, en can alıcı bölümlerden bir tanesi de burasıydı..Aytmatov, burada resmen içimize işledi diyebilirim..Sade ama derin bir dil kullanılmış... Ortalarına doğru anlatım durağanlaşıyor, hatta akmıyor bile ama bir süre sonra tekrar içine alıp sürüklemeyi başarıyor... Ayrıca sırf Sovyetlerin modernleşme ve teknolojik olarak ilerlediğini gösterebilmek için Rus kozmonotlarin olduğu bölümlere ne gerek vardı demeden de edemedim.. Aslında kısaca,
Yedigey'in mücadelesi ve vicdanı,
Kazangap'ın muhteşem dostluğu,
Ukubala'nın sadakat ve fedakârlığı,
Abutalib'in bilgeliği ve onuru,
Zarife'nin inancı ve sabrı,
Sabitcan'ın vefasızlığı,
Nayman Ana'nın trajedisi...
Sevgiye aç, Korkuya mahkum1000Kitap
Franz Kafka'nın 1919 yılında, 36 yaşında iken babası Hermann Kafka'ya yazdığı edebi yönü güçlü, otobiyografik bir metin.Sert otoriter buyurgan bir baba ile kırılgan içine kapanık hassas bir oğul arasında geçen mektup.Babasına duyduğu korkuyu, öfkeyi, suçluluk duygusunu ve sevgiye olan açlığından, kendi ruh dünyasından ve aile travmalarından bahsediyor. Kitabın dili sade, yoğun ve samimi, psikolojik atmosferi güçlü.Kafka mektubu babasına hiç vermiyor. Eserin hiç babasına gönderilmemiş olması bastırılmış duyguları ve içsel bir kaçışı güçlendiriyor.Aslinda Annesine teslim ediyor mektubu ama annesi mektubu babasına ulaştırmıyor...Aslında bu eser biz ebeveynlere bir uyarı özelliği de taşıyor. Çocukluk yaralarının hayat boyu nasıl izler birakabilecegini bize gösteriyor..