Güneş asılsız çıktı. Ve ışıklar tükendi
İkimiz de titreyen fitillere kapandık
Tahtını kurmak için gözlerini beğendi;
Ağırladık geceyi konuk ettik ve andık...
Dünya, insanlardan yapılmış bir yalnızlıktı da bunu anlamak için akşam ve yağmur gerekiyordu. Bir de, içeriye de dışarıya da aynı solgunlukla bakan boyasız bir pencere. Herkes birbirine bakarak kendi mutsuzluğunu seviyordu.