İsmini, kitaptaki "Menziller" şiirinden alan, Zarifoğlu'nun 3. şiir kitabı.
Alim Kahraman'ın "Cahit Zarifoğlu'na ait hangi metin olursa olsun, O'nun dünyasına, bir iklime geçer gibi girersiniz. Yeni bir iklime girmenin ne gibi etkileri oluyorsa, nasıl değiştiriyorsa insanı öyle değişirsiniz." dediği noktadayım.
Menziller, benim en sevdiğim şiir kitaplarından biri. Beni en çok etkileyen "Ağaçlar" şiirinin de bundan büyük bir payı var ama Menziller kitabı, sanki bir evden ziyade yuvada hissetmek gibi bir büyüye sahip.
Zarifoğlu, "Bir duruşu olmalı insanın. Bir bakışı, bir anlayışı, bir aşkı, bir davası olmalı." der bizlere ve Menziller bize bunlar için en mükemmel kılavuzlardan biridir.
Bizler Müslümanlar olarak, hatta şahsen ben bunu özellikle belirtmekten büyük bir zevk alıyorum, Şarklılar olarak oldukça güçlü bileklere, gür seslere, yaşımız kaç olursa olsun gencecik iman dolu yüreklere sahip olmak zorundayız. Ama bu rağmen aczimizi bilip her zaman secde halinde kalmalıyız. Her adım onun için; sevmek, sevilmek, yemek, içmek, vuruşmak ve de vurulmak...
İşte bütün bu hissiyatla, şiirleri okurken ağaçların rüzgarla dansını, yaprakların hışırtısını, yüzümüzü okşayan saçlarımızı, umut dolu cümlelerin döküldüğü dudaklarımızı, hep iyiye yürümek hatta koşmak için hazır duran bacaklarımızı her an hissedebiliyorsunuz.
Menziller şiirinde Zarifoğlu her ne kadar kendisine
Dinlen ey Zarif bilatedbir çok söz açtın
Bu kırık akılla ne cürettir yaptığın
dese de biz biliyoruz ki bunlar hep aczin farkındalığı ama müjdelenmiş zaferin huzuruyla söylenmiş sözlerdir.
Bizler için en güzel örneklerden birinin en güzel şiirlerini okuyabileceğiniz bu muhteşem eseri sizlere muhabbetle öneriyorum.