Mavi

Mavi
@Slahdlfmrm
Uyarılan Şair
... Şimdi geç bunları geç parkları geç Hepimizin yırtılır gibi olan ağzına bak Yazdıkların şiir değilse kalsın Cennetse sevdan çık dışarı Solgun ışıklar Sessiz ağaçlar parklarla O cümbüş gecesini de tak peşine Yazdığın şiir değilse bırak bunları kalsın... Cahit Zarifoğlu 🍁
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
ZÜMRÜDÜANKA
Serin bir rüyanın hatırınadır çektiğim dünya ağrısı. Bir hayalden geldim ben, Bir hayal verdim sana, Mavi-yeşil bir hatıra: İşte dünya ruhum! Ovada sert es, Yamaçta sus, Irmakta ağla. İşte dünya kapısı, işte dünya kederi İster dağının gölgesinde dur, İster incirin neşesine vur Ağrı kendini ve tamamla. Birhan Keskin🍁
Edebiyat
Kimse
Zamanı yıllarla tartanlar yanılırlar  Hiçbir şey tartılmaz başka bir şeyle  Hatta çoğu zaman kendiyle bile yaşanır, içini tohuma bırakır.  Geçer gider geçmez sandıkların bile  Hiçbir geçen tartılmaz kalanla  Neyin kaldığını çoğu kez kendi de bilmezken insan  Kimse kimse kimse  Sahi kimse  Ya da hiç kimse  Söylediklerimden çok  Sustuklarım  Seçtiklerimden çok  Reddedilmek için  Ne kadar varsam o kadar kimseyim kendime  Güç kötü bir şey kaderken de kaldıramazken de  Güç kötü bir şey güçlüyken de güçsüzken de  Kaldığın yerden devam etmenin karanlığı  benzemiyor hiçbir çaresizliğe  Kimin kaldığı yer var ki dünyada kaldım sandığın yer  Bizden geçendir çoğunlukla içimizi parçalaya çoğalta hâlâ gittiğim sona aceleci adımlarla  bütün iş birinin dediği gibi,  yavaşça acele etmek aslında.  Ölene kadar yavaşla işte ölene kadar yavaşla  Ne başkalaştırırsan o kadarsın  Başkalarının imtihanlarından büyük gelecekler umma.🍁 Murathan Mungan
Edebiyat
“Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. tramvaydaki tutamaklar gibi. uzanır tutunurlar. kimi zenginliğine tutunur, kimi müdürlüğüne, kimi işine, sanatına. çocuklarına tutunanlar vardır. herkes kendi tutmağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. gülünçlüğünü fark etmez. kağızman köylerinden birinde bir çift öküzüne tutunan bir adam tanıdım. öküzleri besiliydi, pırıl pırıldı. herkesin, “- veli ağa’nın öküzleri gibi öküz, yoktur”, demesini isterdi. daha gülünçleri de vardır. ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: gerçek sevgiyi! bir kadın. birbirimize yeteceğimiz, benimle birlik düşünen, duyan, seven bir kadın!” -Türk edebiyatındaki hoş enstantanelerden biri de Oğuz Atay ve Aylak Adam'ın yazarı Yusuf Atılgan arasındaki etkileşimdir kuşkusuz- #y:127. Tutunamayanlar #y:688. Aylak Adam
Edebiyat