Slmkvrmcgl
@Slmkvrmcgl
Evli, üç cennet meyvesi sahibi... Her dem öğrenci...
Varlığı daimi, bütün eşyanın varlığına sebep olan ve varlığı hiçbir sebebe bağlı olmayan bu yüce Varlığın ma'rifetine ulaşınca, bu ilme ulaşmasına sebeb olan vasıta ve kuvveti bilmek istedi. Hemen ardından ilk elde kulak, göz, burun, dil ve el gibi duyu organlarını gözden geçirdi ve gördü ki bunların tümü sadece cisme ait ya da cisimde bulunan özelliklerin ötesinde hiçbir şeyi kavrayamaz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayy, sonra ne kadar mükemmel sıfat varsa, hepsini iyice inceler, gözden geçirir ve bütün bu sıfatların o Fail'in eseri olduğunu görürdü. O Fail'den başka bu sıfatlarla donanmış başkaca yaratıklara kıyasla O'nun sıfatlarını daha üstün bulur ve bütün noksan sıfatları da incelerdi. Fakat o, hür Fail'in mükemmel olan sıfatlarını bütün varlıkların noksan sıfatlarından münezzeh ve müberra bulurdu.
Hayy ibn Yakzân, bu düşünüşünün sonunda bütün varlıkların o Fail'in eseri olduğunu görünce; o Fail'in kudretinin karşı konulmazlığı, sanatının büyüleyiciliği, kâinâtın her zerresine yumuşakça ve kolaylıkla (rıfk ve mülâyemetle) nüfüz eder hikmeti ve ilminin inceliği karşısında hayrette kalarak, kâinati bu duygu ve düşünüşle gözlemeye koyuldu.
Özlüce ifade etmek gerekirse, şöyle düşündü: Bu semâvî cisimlerin bana bakan yönüyle sonlu olduğunu görüyorum. Böyle olduğundan şüphe etmiyorum. Şüphe duyduğum diğer yönün sonsuza değin sürmesi de imkânsız ve saçmadır. Bunu anlamak için, o semâvî cisimlerin bize bakan, hissedilen sonlu yönünden başlamak üzere -cismin uzamına göre- sonsuzcasına devam eden iki çizgi varsayalım. Sonra sonlu taraftaki çizgilerin birisinden büyük bir parça kesildiğini düşünelim. Geriye kalan kısmın kesik ucunu, kendisinden hiçbir şey kesilmeyen diğer çizginin ucuna çakıştırıp sonsuz denilen yönde ilerleyelim. Her iki çizgiyle birlikte zihnin yürüdüğünü hayal edecek olursam; biri tam, biri eksik olan çizgilerin sonsuza değin uzanacaklarımı düşünmek gerekir. Sonsuz sayılan yönde hiçbirinin digerinden eksik olmayacağını bulurum ki, bundan bir parçası kesilip eksilen çizginin, tam olan ve hiçbir parçası kesilmeyen diger çizgiye eşit olması gerekir. Bu ise imkânsızdır.
Hayy, düşündüğü bütün süretlerde aynı sonuca ulaştı. Böylelikle önceden süretinden kaynaklandığını sandığı fiil ve etkilerin, aslında sûretin değil, sûreti bir âlet gibi kullanan bir failin eseri oldugunu keşfetti.