Smileface

Smileface
@Smilefacee
Namüsait. Zihinsel standardım sabit, uyum opsiyoneldir; seçimi seviye yapar.
İnsan Bitirince Bir Süre Kendine Gelemiyor
6/10
·293 syf.·
2026 29. kitabı
Bazı kitaplar daha başında sana “bu hikaye canını yakacak” hissini veriyor. Hamnet tam olarak öyle bir kitap. Ama ilginç olan şu: Bunu büyük olaylarla değil, küçücük detaylarla yapıyor. Bir evin içindeki sessizlikle, bir annenin bakışıyla, odalar arasında dolaşan görünmez bir eksiklik hissiyle… Kitabın çıkış noktası zaten başlı başına merak uyandırıcı. Shakespeare’in 11 yaşındaki oğlu Hamnet ölüyor. Birkaç yıl sonra Shakespeare, Hamlet’i yazıyor. İsim benzerliği bile insanın içine tuhaf bir his bırakıyor. Maggie O'Farrell da tam bu boşluğun içine giriyor aslında: “O evde neler yaşandı?” Ama kitap düşündüğüm gibi çıkmadı. Ben daha tarihî, daha “edebiyat dünyası” odaklı bir şey bekliyordum. Onun yerine kendimi bir ailenin en mahrem acısının içinde buldum. Ve dürüst olayım, bazı bölümleri okurken insan resmen boğazında bir düğümle kalıyor. Özellikle Agnes karakteri… Uzun zamandır bir karakteri bu kadar canlı hissetmemiştim. Böyle klasik roman karakteri gibi değil de gerçekten yaşamış biri gibi duruyor. Bir sahnede çok güçlü, başka bir sahnede darmadağın. Çocuklarına yaklaşımı falan o kadar gerçek ki insan bazen okurken rahatsız olacak kadar yaklaşıyor hikâyeye. Kitabın en etkileyici taraflarından biri de şu bence: Sürekli bir şey olacak hissi var ama kitap acele etmiyor. Yavaş yavaş kuruyor atmosferi. Ve o sakinlik içinde gerilim büyüyor. Özellikle hastalık kısmına yaklaşırken sayfaları daha hızlı çevirmeye başladım ben. Bir de Maggie O'Farrell’ın dili acayip iyi. Öyle süslü süslü değil ama insanı içine çekiyor. Evin içindeki havayı, bahçeyi, kumaşların kokusunu bile hissediyorsun bazen. Kitabı okurken resmen soğuk taş duvarlı bir evin içinde dolaşıyormuş gibi oldum. Ama bence kitabın asıl meselesi ölüm değil. Geride kalan insanların ne yaptığı. Aynı acının herkesin
HamnetMaggie O'Farrell · Domingo Yayınevi · 20249,3bin okunma
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Cut
Ormandaki dallar öyle yoğun ki yağmuru hissedemiyorsun..
Sayfa 121
Alıntı
Cut
Korkulacak şey kötülük değil. Zaman. Çünkü onu yenebilecek kimse yok.
Sayfa 137
Alıntı
Cut
İnsanı olduğundan farklı göründüğü ya da olması gerektiği gibi olduğu için değil, olduğu gibi seviyor.
Sayfa 62
Alıntı
Cut
Ben sessiz dünyayı seviyorum. Şehirde yaşayamam. Çok gürültü geliyor. Bir sürü tabela, levha, insan ve onların yüz ifadeleri. Ben bunları çözümleyemiyorum. Korkuyorum...
Sayfa 89
Alıntı