Samet Acar

"Ne tuhaf, insanlar, ne yaşta ve ne şeraitte olursa olsun, içlerinde daima bir çocuk saffeti saklıyorlar."
Sayfa 118 - şerait: şartlar, koşullar - saffet: temizlik, arılık·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Eyfel'i görünce Dr. Hikmet
"Aman ne kaba, ne biçimsiz şey..." diye mırıldandı.
Sayfa 117 - Doktor Hikmet·Kitabı okudu
Alıntı
bunalım Hikmet
"Doktor Hikmet, zaten, hiçbir zaman kendisinden memnun değildir. Fakat, kendisine karşı şu andaki kadar nefrete yakın bir hoşnutsuzluk duyduğunu hatırlamıyordu. Bedeninin her bir parçası ona karikatüral bir biçim gibi geliyordu. Bunun içindir ki, birkaç kere aynaya isabet eden gözlerini haşyetle (korkuyla) yere indirmişti."
Sayfa 107 - Doktor Hikmet·Kitabı okudu
Alıntı
bu gece
Geçmimşi hiç düşünme bu gece ne olursun Gönül misafirim ol kendinden kaç bu gece Böyle güzel kaç fırsat bir daha ele geçer Bir düşün yaşanır mı bir daha hiç bu gece Hohlanmış aynalarda gözlerin buğu gibi Hiç kapatma perdeler kalsın olduğu gibi Uzak durgun göllerdden kalkan bir kuğu gibi Gönlümün göklerinde keyfince uç bu gece Bu gece ne kadar hoş yıldızlar nasıl parlak Bu gece gözlerime ilk baktığın gibi bak Hiç bozma saçlarını alnında öyle bırak Bir kadeh sağnağında kendinden geç bu gece İsteklerin eline vererek dizginleri Beraber düşünelim aşktaki üzgünleri Başbaşa kaldığımız sahildeki günleri Salı pazar demeden üstüme saç bu gece Kaç senedir içimde sana yürek besledim Gündüzleri güneşle gece ayla süsledim O sana kurban diye kordelayla süsledim İşte bak kınasıyla karşında koç bu gece
Sayfa 170 - Halil Soyuer·Kitabı okudu
Şiir
Belki
Gurbet gurbet öten tren sesi Ve son kampanayla başlayan özlemin Unutacaksın bu şehrin garip gecelerini Yıldızlara uzanmayacak ellerin Yollar bana sevinç bana hüzün verecek Boynu bükük döneceğim odama Unut beni diyordun ayrılırken Unutmak kolay değil ama Düşün bu şehrin garip gecelerini Düşün yalnızlıklar içinde beni Hani bir resmim kalmıştı sende Onu olsun yalnız bırakma emi Bilinmez dünya hâli bu Zamanla değişebilir insan Belki dönersin bir akşam vakti Bulutlara o uzak diyarlardan
Sayfa 155 - İlhan Geçer·Kitabı okudu
Şiir
Reklam