Nietzsche de babaannem de kabirlerine yalnız girdiler; her şeyi arkalarında bırakarak. Nietzsche, "Ben varken ölüm yok, ölüm varken ben yokum," derdi. Babaannemse, "Ben varken her daim ölüm var, ölüm varken ben her daim var olacağım."
Ebu Derda (ra) şöyle buyurmuştur:
Bir kez yazıklar olsun o kişiye ki, hiçbir şey bilmemektedir! Yedi kez yazıklar olsun o kişiye ki, bilir, fakat bu bilgiyle amelde bulunmaz.