Singer'in durumunda olduğu gibi, sıradan durumlar karşısında yıkıcı bir utanç duygusuna karşı her an uyanık olması gereken bir insan için yalnızlık temel ilke olmalı. Derin olmalı. Avunmak için başkalarını aramamalı. Asla. Bir dosta içini dökemez. İnsan, dostlarını kendi içinin korkunç yıkımına maruz bırakamaz, kendisini bile buna maruz bırakamaz.
İnsanlar korkulan bir hükümdardan çok, sevilen bir hükümdara daha kolay zarar verirler; çünkü sevgi bir zorunluluk bağıdır ve insanlar doğaları gereği çıkarları söz konusu olduğunda o bağı rahatlıkla koparıp atarlar; oysa korku bağı insanın hiç aklından çıkarmadığı ceza ve cezalandırılmak kaygısıyla örülmüştür.
Şiddet tüm hışmıyla ve bir kerede uygulanmalıdır, halk tadına varmamalıdır yoksa canını yakar. Oysa iyilikler azar azar yapılmalı ki tadına varabilsin.