Münadiye Doğru
@Sonsuzsayfa12
bana şunu öğretti:
Bazı gidişler bir son değil, insanın kendine kaldığı en derin başlangıçtır…
Ve bazen en büyük yalnızlık, en dürüst mutluluğun habercisidir.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Kitap güzeldi… ama bana en çok seni hatırlattı.”
“Aşk, bazen gitmeyi bilmek kadar kalmayı da öğreten bir acıdır.”
George’un, Lennie’yi korumak için onu öldürmek zorunda kaldığı an…
Lennie yine istemeden bir şeyleri mahvetmiştir ve insanlar ona zarar verecektir. George ise onu başkalarının eline bırakmak yerine, ona en son kez huzurlu bir an yaşatır. Lennie’ye hayal ettikleri o çiftliği anlatır: tavşanları besleyecekleri, özgür olacakları o güzel yeri…
Lennie o hayali dinlerken sakinleşir ve o an hem umut hem de son kez bir huzur hisseder. George ise en yakın arkadaşını kaybetmenin ağırlığını içinde taşır.
Ve sonra...
Her şey sustu.
Bütün dünya sesizleşti.
Ve ben... öldüğümü düşündüm
Ölüm onkadar da korkulacak bir şey değilmiş ,diye düşündüm.
