Şiirle harmanlanmış sözlerimiz var,
Kimi üst üste, kimi yan yana,
Kalpten gelen,
Yıllar geçse de, eskimeyen, eskitilemeyen,
Şiire bulanmış hayatlarımız var,
Anlayan,
Anlamayan,
Anlamak istemeyen,
Anlamamazlıktan gelen...
(Şiir ve yazılarım için instagram : instagram.com/hakann.basaran)
Zifiri karanlık engin okyanuslarda,
Ruhum yakamozlar gibi çakmak çakmak parlasın,
Koca koca dalgalar döverken kıyıları,
"Kabul ettim yenilgiyi, benim hükmüm sahile kadar" diye seslensin,
Ay yeryüzüne insin,
Yıldızlar çatılara, bacalara konsun,
Yağmur kıpkırmızı yağsın,
Olmayacak ne varsa gerçekleşsin,
Bir tek umut kaybolmasın...
Geceler bitti. Yolculuklar bitti. Yeni yerler, yeni sabahlar bitti. Her yerde bin yıllık bir aşınma, solgun zaman kokusu. Senden önceki haline döndü kalabalık. Gamzeli sular yürürdü dünyaya, kirpiğin kaşına değdiğinde. Ben deniz derdim hızla, gökyüzü niyetine bakardı başkaları.
Kimsenin sesinde bulut yok, kanat yok, rüzgar yok. Bir hizar sesiyle konuşuyor artık herkes.
Sevinçler bitti. Kapı zilleri bitti. Ne bir yere giden var, ne gelenlerin yüzünde bir iyilik. Tükeniş kendini yokluğunla tanımlıyor. Açık yarada bir ayaz şimdi anılar.
Bütün hayallerin kokuya dönüştüğü bir evrende,
Avuçlarımda sakladığım, bir yasemin çiçeği yeterdi bana,
Siyah beyaz insanların arasından geçerken,
Sonsuzluğa uzanan bir soğuğun,
Buzlarına saklanmış kokularını alıyorum,
Hiç bir güzelliğe benzemeyen