Her ne kadar güzel anlar sunmuş olsa da, yaşamın ona çoğunlukla zalim davrandığını biliyordu. Ama son yirmi adımı yürürken, keşke biraz daha uzasaydi, diye düşünmekten kendini alamadı. Leyla'yı yeniden görebilmeyi,şıngırtılı kahkahasını duyabilmeyi,yıldızlı bir göğün altında, bir kez daha, onunla baş başa çay içip dünden kalma helvayı atıştırabilmeyi nasıl da isterdi. Azize' nin büyüdüğünü, genç, güzel bir kadın olup çıktığını göremeyeceğini,düğününde ellerine kına yakıp nokul şekeri fırlatamayacağını düşünmek acı vericiydi.
Azize'nin çocuklarıyla hiç
oynayamayacaktı.Yaşlanmayı ve
Azize' nin çocuklarıyla oynamayı öyle çok isterdi
ki.