Sarya

Sarya
*"İnsan, insanın acısına üzülüyorsa insandır"* _Tolstoy'un derin bir gözlemle ifade ettiği gibi:_ *"İnsan acı duyabiliyorsa canlıdır, başkasının acısını duyabiliyorsa insandir."* _Bu söz, biyolojik olarak hayatta olmanın ötesinde, manevi ve ahlaki bir varoluşun temel şartını ortaya koyar..._ _İnsan olmak, sadece nefes almak değil, bir başkasının yüreğindeki sızıyı kendi yüreğinde hissedebilme yeteneğidir._ * *Empati:* _insanlığın temel taşı bir başkasının acısına üzülmek, yani empati kurmak, bizi diğer canlılardan ayıran en yüce haslet(özellik)lerden biridir._ _Kendi derdimizle meşgulken, hiç tanımadığımız birinin feryadını duymak, o acıyla dertlenmek, insanlığın ortak paydasıdır._ _Çocuğun gözyaşında, bir mazlumun ahında, bir fakirin mahçubiyetinde, kendi payımızı hissedebildiğimiz an, evet işte o an *"insan"* olduğumuzu hatırlarız._ *Acı, ortak bir dildir, dünyanın neresinde olursa olsun, yaşanan bir acı insanı canlı kılar. Ancak o acıyı paylaşmak onu insan yapar.*
- Önce yol.. Yol.. - Tabii, yol da gerekli, demokrasi de.. - Yok, yok... İlkin yol, ille yol. Her bişeyin başı, sonu yol. Neden dersen, yol olmayınca bir memlekete demokrasi nerden gelecek? Gelemez!... Mahallenin Kısmeti, Aziz Nesin
Mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken, ya da uyurken, seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim? Neden değilim?
Evet, seni seviyorum budala! Tıpkı denizin, kendi dibindeki bir çakıl taşını sevmesi gibi... Evet, işte sevgim seni böyle kaplıyor! Ve Tanrı izin verirse, senin yanında bu kez ben çakıl taşı olacağım...
Sorularımızın değerini cevaplarımızla düşürüyoruz.