Setenay Özdemir
@Sstny
Fakat yüreğimdeki gizli yaralar vücudumdakilerden çok daha derindi..
Şu anda okuduğu kitap
Bir de bakardım ki, saçılmışım oraya buraya. Eğilip tek tek toplardım parçalarımı, ama her zaman dağılanlar topladıklarımdan fazla çıkardı. Ne kadar dikkat edersem edeyim, daima bir şeyler kalırdı geride. Bir şeyler hep yarımdı, hep iğreti, hep eksik..
İnsan her şeye alışır diyorlar ya, öyle değil aslında. Başka çaren olmadığı için katlanıyorsun ama alışmıyorsun.
İnsanın en şiddetli hayal kırıklığı, kendi kendini uğrattığı değil midir?
